KONGL. SV. VET. AKADEMIENS IIAN'I)LINGAK. BANO. 23. N:0 3. 29 



Aliud oxeiiiplinn, ((u<> iiiodo eiTorcs de piitria Algarum divulgantiir, milii priebent 

 »])laiittv HiunkearuL^)), (juibus a C. Agakdji descriptis |)atria: »Mare Australe» tribuitiir. 

 Speciminibus postea allatis dcmonstrari possc piito, has oiniics in Oceaiio pacifico siqiLTiurc 

 revera eollectas fuisse. Ruprecht, coiiiparatis speciminibus, quai in Musieo Petrojxjlitano 

 asservantur, notitias erroneas de patria Algaruni, vagis inscriptionibus schedularum fundatas, 

 corrigere, jainduduin quoque suscepit. 



Quod autein sajpissiine ad falsas notitias de distributione Specieruni conducere puto, 

 ab erronea determinatione speciminuni pendere, sine onini hajsitatione contendere audereni. 

 Jam eo tenq^ore, quo Species Sargassorum distinguere conatus est Turner, euni ipsuni 

 ejusraodi errores commisisse patet. Ex habitu et forma foHorum characteres pra;cipuos 

 Specierum deducendos esse assumens, quamcumque fere formam, foliis lineari-lanceolatis 

 et serratis instructam, ad suum Fuc. natantem retvdit. Quamquam igitur varietatem illam 

 / acanthicarpum fructibus dentatis diversam viderat, hane tamen ad suum F. natanteiv. 

 referre non dubitavit; et ita diversorum oceanorum formis, qua? characteribus istis habi- 

 tualibus convenirent, ad eandem speeiem ductis, speciem hane in omni mari obvenientem 

 statuere licuit. 



Constat Species nonnullas Oceani atlantici inter Algas Europeas enumerari, utpote 

 harum in littus rejecta speeimina aliquando invenerunt Algologi. Ita S. vulgäre et S. 

 hacciferum, utpote undis in insulas Orkney aliquando allata, inter Algas Britannias enu- 

 raerantur. Plantam S. vulgaris veram a Grevilleo delineatam fuisse equidem non dubi- 

 tarem; quod vero an quoque de planta a Harvey depicta dicere liceat, mihi nullo modo 

 certum videtur. Se specimen ex America missum depinxisse, expressis verbis dixit Harvey. 

 Mihi iconem comparanti adparuit plantam depictam vix ad S. vulgäre, sed ad S. affine 

 referendam esse; quam formam S. filipendute considerare hodie propensus sum. 



In opusculo, quod de pluribus Speciebus Fucacearum publici juris fecit Mertens, 

 Fuc. fissifolium quendam descripsit, quem foliis ut plurimum bifidis, raro simplicibus, 

 potissimum distinctum voluisse videtur, utpote hunc cum Fuco diversifolio Turn. (»ex oris 

 iEgypti») proximum judicavit. Eum hane ob causam sute speciei patriam Mare i'ubrum 

 indicasse, facilius conjiceres. Comparatis vero speciminibus, de quibus infra dixi, patet 

 Speciem Mertensianam revera esse Speciem Novae HoUandia?. Folia bifida aut pinnatifida 

 Eusargassorura, qua? post formationen! primordii in caule ramisqu.e nunc obveniant, potius 

 esse luxuriantis evolutionis indicia, quam characteres prasbere certis Speciebus, mihi vix 

 dubium videtur. Suadente vero ejusmodi charactere multas diversorum marium formas 

 sub una eademque Specie facilius conjunctas haberes. 



Inter Species plurimas a Kiitzingio delineatas, sunt haud pauca^, quas ducentibus 

 ejusdem iconibus ad alias Species referre propensus sum. Exempla pauca hoc loco affe- 

 ram. Sarg. subrepandum Vol. ÄI, tab. 2, caule evidentius piano et receptaculis inermibus 

 delineatum, vix verum putarem. S. Telephifolium i c. tab. 3 potius ad >S. crispum per- 

 tinere conjicerem. In S. crispo 1. c cui receptacula tribuuntur inermia, semper receptacula 

 vidi spinulis armata. Carp. lacerifolhis 1. c. tab. 42 quoad iconem multo potius ad Ca- 

 pensem S. incisifoliiiin traherem. Carp. latifolium 1. c. tab. 47 vix ad & latifolium aliorum 

 referendum crederem, utpote in S. latifolio receptacula inermia obveniunt et ita Species 

 ad Carpacanthos, sensu Kiitzingiano, nullo modo pertineat. Hsec de Speciebus diu cognitis; 



