KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 23. N:0 3. 45 



%%Foliis inferioribas pimiatijidis, siiperiorlbus rnniuli foliiferi plurimis simpJicibus, 

 sublinearibus costatis. 



5. S. liuearifolium {Tum. Hwt. tab- 111) frondibus a caulc coiniiiuni ci-asso coin- 

 presso, distiche et alterne nodoso (a submavgine) provenientibus, pro a3tate heteromorphis; 

 inferioribus juvenilibus foliifbnnibus pinnatifidis, laciniis linearibus; superioribus et adultio- 

 ribus rachides ex tereti angulatas, infenie vix miiriculatas, superne quoquo^■el■sum ramulosas 

 formaiitibus; foliis superioi-um plaiiis laiiceolato-liiiearibus, vesiculis (rarissiiue obviis) 

 ellipticis apiculatis, receptaculis lancoideis, folio fulcrante evidciiter brevioribus. Tab. XIV iii. 



Fucus linearifolius Tum. 1. c! 



Sarg. linearifoUum Ag. J. Ag. Sp. p. 296. Bidr. Alg. Sysl. 1, p. 57. Kiltz. Tab. 



'Phyc. Vol. XI, tab. 18? 



Hab. ad Novam Hollandiain australem et occideiitalem. 



Ut jam loco citato monui, ha'c est Species in collectionibus hucusque rara, et revera 

 parum iiitellecta. Qua3 a Turnero depicta fuit planta constituitur ramo; caule communi 

 in icone et descriptione oumino pra3termisso. Gaule hoc prajsente evidentissimuin mihi 

 videtur Speciem nostram ad S. Sonderi affinitate proximain esse. Deficiente vero hoc caule 

 specimina Herbariorum a pluribus aliis Speciebus Novaj Hollandias caute dignoscantur. 

 Nostram esse cum Turneriana identicam pro certo statuere non audeam; ex fragmento 

 speciminis, a Menziezio dati (in Herb. C. Agardh), cui suum quoque debuit Turner, iden- 

 titatem utriusque conjicere olim ausus sum. 



In S. linearifolio caulis communis ita in caulem S. Sonderi quadrat, ut superioi'ibus 

 partibus delapsis unum ab altero dignoscere non liceat. Ejusmodi caules plures in S. 

 linearifolio ex eodem callo radicali conice elevato provenientes vidi; sunt 2 — 4 poUicares, 

 evidenter compressi, facie plana bis linearn et quod superat lata, inargine crasso superne 

 verrucis hemisphajricis subregulariter alternis nodoso; verrucis inferne sensim magis obso- 

 letis, caulis ibidem teretiusculus adpareat. In ramis magis juvenilibus folia pinnatifida 

 sunt, laciniis distantibus et patentibus sublinearibus, lineam et quod exsuperat latis, su- 

 perne ala decurrente invicem conjunctis, inferne sensim separatis petiolatis. Rachides ra- 

 morum sensim teretiuscula3 at angulatas, costa et marginibus folii, ex quo excrescente 

 formantur prominulis, inferne partiuni delapsarum residuis sparsis obsita3, superne ramulis 

 conformibus brevioribus plerumque densius vestitas. In his ramulis folia plerumque den- 

 sissima, inferiora pollicaria, vix lineam superantia latitudine, plurima simplicia, coriacea 

 et nigrescentia, costa conspicua at cryptostomatibus fere nuUis instructa. Ramuli in adul- 

 tiore planta demum laxiores et paulo longiores. In supremis quibusdam ramulis pau- 

 cissimis vidi vesiculas, apice aristatas, forma magnitudine et situ, in pedicello longiore, 

 cum iis S. Sonderi fere convenientes. 



Plures Species Novte Hollandia? cum partibus superioribus S. lineariifolii plus minus 

 convenire videantur; ne confundantur sequentia de his addere placet: 



S. leptopodiim habet folia superiora fere a?que angusta et linearia; dum vero planta 

 exsiccata in S. linearifolio est eximie nigrescens, S. leptopodum, contra, colorem fusce- 

 scentem plerumque assumere videtur. Ca^terum S. leptopodum ad Eusargassa pertinet 



