46 J. G. AGARDH, SPECIES SABGASSORUM AUSTRALI^. 



vesiculis in petiolo terininalibus et sajpe plurimis ; praeterea receptaculis in pedunculo lon- 

 gioi"e paniculatis instructum, revera affinitate longe diversum. 



S. neuropliorum alia est Species S. linearifolio, quoad folia, simillimum. In hac vero 

 quoque vesicuki?, qiue stepe plurima3 adsunt, distinctioneio facilem reddunt. Huic vero 

 forma qutedam proxiraa exstat, quara Speciern propriam non a?gre haberem {Sarff. nanum 

 J. Ag.); hane longitudine vix ulti'a pedalem, exsiccatione nigrescentem, et evesiculosam 

 vidi. A diseo radicali explanato hujus, caules surgunt plures, initio ima basi conica in- 

 crassati, dein elongati teretiusculi, ramulis brevibus decompositi, et in his folia plurima 

 siniplicia lanceolato-linearia, nervö adnodutn prominulo usque ad apicem costata, paucis 

 aliis ad divisionem pronis. Hane formam verum S. linearifolium Turneri constituere, 

 facilius quis putaret. Suadente specimine a Menziesio dato non sine hajsitatione aliter 

 judicavi. 



Tribus III. Phyllomorphae frondibus a caule communi teretiusculo et saepius quoquo- 

 versum nodoso pi-ovenientibus, totis distiche decompositis, folium pinnatifidum temulanti- 

 bus, rachidibus ramorum planis costatis et alatis, utrinque et alterne folia pinnatifida emit- 

 tentibus; ramulis superioribus angustioribus partim subtiliformibus a rachide folii laciniati 

 transformatis, lacinia intima quasi fulcrante foliiformi, superioribus aut in vesiculas sphajri- 

 cas, aut in receptacula in rachide alternantia, racemosa, transmutatis. Tab. II et III. 

 Tab. XV I et ii. 



Species omnes hujus Tribus habent caulem communem teretiusculum et residuis 

 ramorum delapsorum nodosum, tota superiore planta in frondes, folium plus minus de- 

 compositum asmulantes conversa. Caulis communis revera quoque in summo apice bas 

 frondes initio subdistichas generat, at petioli frondium mox teretiusculi fiunt, ita ut vix 

 torti adpareant, licet frondes singula^ paginam, iiec marginem, sensim cauli advertere 

 videantur, et demum fere quoquoversura alia- in alias directiones abeant. Neque igitur 

 in Speciebas hujus Tribus rami ullo modo retrofracti adpareant, quales in Tribu Ptero- 

 movpharum folia ob torsionem petioli planati et subdecurrentis; neque, ut in Tribu He- 

 ter omorpharuiii, partes in rachide transmutata et filiformi quasi heterogeneaj quoquoversum 

 panduntnr, sed lacinias folii decompositi a-mulantes, verticaliter posita? permanent. Sunt 

 tantum partes ad vesiculas et receptacula generanda destinata?, quse transmutationem 

 subeant, proprio sno modo. In folio nimirum pinnatilido lacinia intima non transmutata 

 persistit, folium fulcrans ramvdo fructigero referens; ipsa rachis folii pinnatifidi in ra- 

 chidem (pedunculum) ramuli fructigeri convei"titur; laciniis superioribus aut in vesiculam 

 (unam aut alteram) aut in receptacula abeuntibus. Ita transmutationem peragi dispositio 

 partium in S. scabripede sat conspicue docet; in aliis Speciebus ipsa rachis folii trans- 

 mutandi, diu non evoluta, aut quasi retardata gemma, in axilla laciniaj intimse permanet; 

 hac denique evoluta a laeiniis intimis vesiculas, a supremis receptacula generat. 



Tribus Phyllomorpharum, suo modo Heteromorphis analoga, ab his differt tum dis- 

 positione disticha partium, tum vesiculis magis in organa sui juris abeuntibus, forma sua 

 sphserica cum illis Eusargassorum comparandis. A Pteromorphis dignoscatur frondibus 

 dispositionem partium stricte disticham servantibus, foliorumque laciniis semper alternan- 

 tibus, nec trichotomia facta alias functiones diversis partibus tribuentibus. 



