48 .T. G. ACxARDH, SPECIES SARGASSORUM AUSTRALOC. 



vero lineam parum superantibus, ciijus iconem benevole mihi datam, hoc loco reproductam 

 videas. Seorsiiu quoque dedi Agardhiamc planttv? ramulum fructifevum fere omnino tere- 

 tiusculum. 



Privter formas, ita primaTiain Speciem referentes, vidi specimina, quai forma et 

 magnitudine pai-tium steiilium ad Sarg. decurrens proxime accedere mihi adparuerunt. 

 Receptacula vero in his breviora, cuin iis S. Boryi congruentia. Quamquam hujus forma3 

 haud pauca specimina viderim, tamen ha^c non ita completa ut certum judicium de iis 

 ferre auderem. 



9. S. scabripes {J. Ag. Bidr. Alg. Sy st. I, p. 52) caule communi teretinsculo snb- 

 distiche nodoso, ramis initio foliiim pinnatifidum referentibus, dein excrescentibus in fron- 

 des a margine disticbe et alterne decompositas, rachidibus planis costatis alatis, junioribus 

 supra petiolnm scabris, foliis fere omnibus pinnatifidis, laciniis a latiore basi attenuatis 

 sublinearibus, vesiculis sphajricis muticis, receptaciilis pedicellatis lancoideis, sno diaraetro 

 vix 4-plo longioribus, paniculam compositam, folio fulcrante piano breviorem,. ad basem 

 cum folio confluentem formantibus. Tab. II. 

 Hab. ad öras calidiores Novae Hollandise. 



Ad typum antecedentiura Specierum evidenter formata, characteribus quibusdam ab 

 his differt; ut loco supra citato jam monui, Dum rami, qui ex caule communi, pro- 

 veniunt, adhuc juniores sunt, obsiti adparent, paulo supra petiolum, spinulis minutis in 

 utraque pagina et utroque latere inter costam et marginem prominentibus; serius haj ob- 

 litei'antur, quamquam initio sentiuntur facilius. Dum in affinibus (S. Peronii et S. decur- 

 rens folia fulcrantia ramique axillares fere inde ab origine quasi separata a rachide exeunt, 

 utraque in S. scabripede inferne confluentia diceres; quam -notam ad Species dignoscendas 

 olim quoque protuli. Re autem accuratius considerata patet eandem omnium fere esse 

 originem. Folia autem omnium transforinanda, alio tempore transformationem subire, supi-a 

 indicavi '. Basis quoque folii pinnatifidi in S. scabripede longior et latior quam in aliis 

 Speciebus persistit non laciniata, quare laciniam infimam fulcrantem cum ramulo cohserere, 

 aut ab hoc provenire, facilius videretur. Receptacula ab iis S. Peronii et S. Boryi, forma 

 et magnitudine vix differunt. In S. scabripede vidi caulem communem tenuiorera, fere 

 potius compressum quam teretem, residuis ramorum delapsorum nodosum, nodis magis 

 quam in aliis Speciebus dispositionen! disticham servantibus. Specimina, quaj haud pauca 

 vidi, plantam indicant humilioi^em, pedalem aut parum ultra, caulibus pluribus ex eodem 

 callo radicali exeuntibus. 



Tribus IV. PteromorphcB frondibus a caule communi nunc compresso distiche alter- 

 nis, nunc a teretiusculo quoquoversum exeuntibus, pi'o retate dimorphis; inferioribus sub 

 juniore stadio folia trichotomo-pinnatifida asmulantibus, superioribus adultioribus trans- 

 mutatis in ramos fere quoquoversum ramulosos; rachidibus ramulorum ab excrescente 

 lacinia intermedia folii trichotorai formatis, laciniis lateralibus ramulum utrinque fulcranti- 

 bus; vesiculis sphaaricis muticis aut in intermedio ramulo breviore singulis, aut in ex- 

 crescente pluribus alternis. Tab. XV iii. Tab. XVI — XVIII. 



' Ofr. supra pag. 12. 



i 



