62 J. G. AGARDH, SPECIES SARGASSOKUM AUSTRALI^. 



et ultra. Vesiculaj evidentev aristataj; quiii immo vesiculam folio reducto supera- 

 tam depinxit Greville. Receptacula quoque observavit, quie forma et magnitudine 

 ab illis antecedentium Specierum paruiii diversa adpareant. Si cum nostra S. 

 Heiniphylluni Tuhn. revera idcnticum esset, caulis triqueter, quem suas Spe- 

 ciei tribuit, suadere videretur hane formam ad Bactrophycos referendara esse. 



Quid sit S. hemiphylloides Kiitz. Tab. Pliyc. Vol. XI, tab. 7, ex Insula Java, niihi 

 lätet. Folia in icone picta quoad formam sat bene conveniunt cum parte inferiore S. hemi- 

 phylli, nisi quod margines integriusculi aut tantum obtuse crenulati pinguntur. Folia 

 prajterea crj^ptostomatibus carere crederes; in nostra ut in proximis adesse videntur fasci- 

 culo pilorum superata. 



b) Micromerum /. Ag. mscr. Ha3c ad öras Japoniaj obveniens, insigni partium mi- 

 nutie dignoscatur. Numerosa specimina, quaj vidi, sunt circiter pedalia, sajpe 

 cajspitosa, rachidibus ramorum filiformibus. Folia minuta, saepius paucas lineas 

 longa, et lineam lata, inferiora vix obliqua et sajpe integerrima, superiora ad 

 formam, quam in icone S. hemiphylli pinxit Turner, tendentia. Panicula fructifera 

 nunc ultra pedalis, rachide tenuissima filiformi, ramulis 2 — 3-pollicaribus pinnatim 

 dispositis decomposita, fere aphylla ad paret; adsunt tamen parciora folia minuta 

 fere cuneato-linearia, intimis paucis formam nomine Speciei indicatam servantibus. 

 Ramelli in ramulis subalternantes vix semipollicares; inferiores horum sa3pe vesi- 

 culas plures obovatas brevissime aristatas aut muticas; superiores receptacula 

 racemosa, immixtis foliis aut una vel altera vesicula gerentes. Receptacula lan- 

 coidea verrucosa inermia, singula brevissimo pedicello suffulta, sesquilineam 

 vix longa. 



Quod vesicula» superiores in planta fructifera hujus Speciei sunt obovato-sphgericge 

 et mutica?, dum in ramis foliosis sunt elliptica? et aristata>, hoc loco speciatim animad- 

 vertere placet; cjuum ex eo sequi cuidam videretur alias Species, forraatione fructuum 

 convenientes, at vesiculis obovato-sphasricis et fere omnino muticis distan tes, Speciebus 

 hujus Subgeneris affinitate proximas considerandas esse. Has Species tamen, affinitate 

 forsan dubias, alio loco infra enumeravi. 



Subgemis IV. Artliropliycus. 



Fronde evolutione niox axillari et sub iteratis generationibus novarum partium sensim 

 decomposita, folia simplicia, vesiculas inträ imam partem folii ortas, folio aut mucrone 

 (tantum superstite) coronatas, et receptacula plus minus composita, demum in ramulo 

 axillari racemosa aut rarius subcymosa, nunc teretiuscula et sa^pe inermia, nunc angulata 

 et stepe dentata generante. Tab. XIX — XXIV. 



Dum in longe plurimis Sargassis vesicula? transformatione ipsius folii superioris ori- 

 untur, et hinc non raro petiolo plus minus foliaceo (piano, quin immo aliquando costato 

 et margine dentato) sustinentur, sunt alia3 Sargassorum Species, in quibus vesiculfe inträ 

 imam partem folii quasi Intra-petiolares formantur. Harum Specierum vesiculas, si in 



