64 J. G. AGARnn, spkcif.s sargassorum austrautk. 



culisque omnibus saspe destitutas suspicor; his habitum, qualein suo Fiico vestito tvibuit 

 TuRNER. Qufe vero in paulo profuiidiore aqua degunt, his habitum putarem, qualem suo 

 Fiico paradowo reddidit Turner; nimimim in planta magis prolongata, folia sunt magis 

 dissita, vesicuhi; numeros*, superiore parte frondis in rachidibus prolongatis demum denu- 

 datis quasi separata, in paniculam fructiferam nunc amplissimam desinente. In plurimis 

 Speciebus utramque formam obvenire posse, noii ajgre assumerem. Plantas igitur ejusmodi 

 characteribus habitualibus diversas, haud Species proprias indicari, sed formas a diversitate 

 loci natalis pendentes has considerare propensus sum. 



In Speciebus dignoscendis formam foliorum maximi momenti esse, plurimi assumse- 

 runt. Sunt vero, me judice, praecipue inferiora folia (qua3 in caule ipso et in ramis in- 

 ferioribus sterilibus obveniunt), a quibus characteres diagnosticos Specierum optiraos sup- 

 peditari putarem. Sequentes horum typos dignoscere credidi: 



a) Folia inferiora sunt plana, magis raembranäcea, subintegei-rima, nunc admodum 

 elongata fere linearia (S. fallnx), nunc breviora et lanceolata (S. Icevigatum). 



b) Folia inferiora sunt plana, coriacea subintegerrima, nunc magis obovata (»S. ro- 

 bustum, S. Glohularicefolimn), nunc magis lanceolata (S. heterophyllum, S. vestituin). 



c) Folia inferiora sunt fere plana coriacea, obsolete dentata aut crenulata {S. incisi- 

 folium, S. hracteolosum), aut serrata {S. tristichum, S. ensifolium); nunc infima 

 integriuscula, superiora mox serrata {S. Gunnianum, S- erosum). 



d) Folia inferiora sunt permagna, fere oblongo-lanceolata, aut subplana et integrius- 

 cula {S. rnembranaceuin), aut argute dentata (S. grande), aut subduplicato-serrata 

 (aS. lacerifolium), aut plus minus conspicue undulata {S. biforme, S. Sinclair ii, 

 S. paradoxum, S. undulatuin). 



Folia superiora in planta adhuc sterili inferioribus subsimilia manent in quibusdam; 

 in plurimis vero plus minus mutantur, ita ut nisi in eodem specimine obvenirent, vix 

 ad eandem Speciem eadem pertinere aliquando credidisses. 



Folia denique, quaa in parte fructifera generantur, ab inferioribus sa^pius magnopere 

 differunt; sunt fiere semper multo minora, costa plus minus evanescente instructa, conspi- 

 cue angustiora, linearia aut capillaria, ut plurimurn integerrima, rarius serraturis paucis 

 instructa (cfr Tab. nostr. IV). Initio infra ramulum quemque fructiferum singula adsunt, 

 -quasi bractealia; receptaculis sensim maturescentibus plurima htec foliola decidua videntur. 



Vesiculfe fere in omnibus eandem formam sphferico-ellipticam servant, sed magis pyri- 

 foi'mes aut ellipticiP in nonnullis, magis spha>riciT in aliis; qute in partibus plantan inferioribus 

 obveniunt sunt sajpe majores (pisum aliquando inagnitudine superantes) et folio vix mutato 

 superantur; qua; in planta sterili superiore adsunt, prioribus forma et magnitudine sub- 

 similes, nunc folio reducto, nunc tantum apiculo coronantur. In ramulis fructiferis vesi- 

 culse ut plurimum desunt, nisi unica aut paucte sat magnat ad basem rami fructiferi in 

 nonnullis adsunt. In nonnullis Speciebus, quarum fructificationis panicula latins expandi- 

 tur, vesiculae minuta^ apiculata-' in singulis raunilis minoribus sa^pe numerosa; inter re- 

 ceptacula disponuntur {S. grande, S. Gunnianuiii). In longe plurimis ramuli fructiferi 

 breviores subpinnatim circa raraos superiores subraceraosi coUiguntur; et ramis hoc modo 

 compositis nunc singula? vesicul:i> majores pertinent, quasi loco folii bracteantis evoluta-. 



