KONfiL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 23. N:0 3. 65 



Characteres clenique qui ex receptaculorum forma cliversa haiiriaiitur, quamquam 

 minus conspicui, tamen ad Species rite iiitelligendas summi momenti mihi adparuerurit. 

 Triplicem quasi typuin receptaculorum dignoscere putavi; sunt nimirum receptacula aut 



a) teretiuscula, verrucosa at inermia, nunc magis oblonga (ovata aut obovata) suo 

 diametro 2-plo — 3-plo longiora {S. robustum, S. Icevigatum, S. hracteolosum), nunc 

 magis lancoidea (aS. fallax, S. heterojihyllum), nunc cylindraceo-filiformia {S. para- 

 doxiim); aut 



b) ex tereti-angulata, nunc subtriquetra angulis magis inordinate prominulis, nunc 

 ancipitia, dentibus minutis inaiqualiter armata, ambitu aut magis obovato-cla- 

 vata (*S. Gunnianum, S- undulatum, S. Sindairii, S. rhynchophorum), aut magis 

 lancoidea (S. globularicefolium, S. cestitum, S. grande); aut 



c) magis regulariter triquetro-prismatica, mavginibus acutangulis nunc inermibus 

 sinuosis {S. erosum, S. ensifolium), nunc minutius dentatis {S. hiforme), nunc 

 argutius_ serratis {S. Incerifoliam, S. tristichum). 



Animadvertere opportet differentiam quandam forsan quoque in eo adesse, quod in 

 quibusdam Speciebus (5. Sindairii, S. rhynchophorum, S. indsifolium) receptacula (ut mihi 

 adparuerunt) permanent ramoso-cymosa, nec pedicello proprio singula suffulta et racemum 

 formantia, qualia in longe plurimis obveniant. Utrum hac dispositione typum proprium 

 hoä Species indicarent, an tantum evolutionis gradum, hodie mihi non ita certum adparuit, 

 ut in Speciebus .disponendis hoc charactei^e insistere ausus sim. 



Denique addere lubet quoque differentiam mihi adparuisse in dispositionis norma 

 totius fructificationis. Sunt nimirum quasdam Species, in quibus tota superior planta fer- 

 tilis in paniculam pyramidatam abit, rachide principali percurrente, ramisque ab ea fere 

 pinnatim exeuntibus subhorizontaliter patentibus constitutam (Tab. IV). Suo ordine rami 

 circumcirca obteguntur ramulis ramellisque fere teque longis, ita ut singuli ambitu feré 

 cylindracei obveniant. Ejusmodi panicula adspectu eam fere refert, quam Turnerus suo 

 Fuco decipienti tribuit. Paniculam hoc modo constitutam in S. vestito, S. hracteoloso, S. 

 rhyndtophoro optime evolutam vidi. Eandem dispositionis normam in S. paradoxo, S. undu- 

 lato et S. tristidio adesse dicerem; at partes in his paulo laxius dispositse, ita ut typica 

 dispositionis norma minus conspicua fiat. 



Ab hac dispositione differre videretur panicula in nonnullis aliis obveniens, multo 

 magis diffusa, quasi ad formam ambitu corymbosam tendens. Rachis primaria superior 

 quasi in ramos soluta; rami magis elongati et sursum adscendentes patuli, atque secus 

 longitudinem laxius ramulosi. Ob ramos magis elongatos et diffusos vesiculis magis his 

 opus esse crederes; quare quoque vesiculaj uberiores minutaä inter ramulos fructiferos 

 SEepius adsunt. Ejusmodi panicula läxa instructoä pra^cipue eminent S. Gunnianum et 

 S. grande. 



Sunt alice Species in quibus racemi, in axilla folii fulcientis evoluti, invicem magis 

 distincti permanere viderentui% nec in paniculam communem terminalem totam fructiferam, 

 ad modum priorum, conjuncti abeuntes. Ejusmodi mihi obvenerunt racemi fructiferi in 

 S. membranaceo, S. lacerifolio, S- ensifolio, S. eroso, S. biformi^i in quibus ipsi racemi 

 laxiores quoque adparent. 



K. Sv. Vet. Akad. Hiindl. Bd. 23. N:o 3. 9 



