KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAH. BAND. 23. N:0 3. 79 



Margines in receptaculis angulatis nunc (juasi fbliacei adparoaiit, serraturis mollioribus 

 instructi, nunc margines prominuli spinulis magis rigidiusculis armati. 



Cfeterum meminisse placet receptacula, quocumque modo formata et disposita, sensini 

 excrescere, ita ut ab evolutionis stadio forma eorum et dispositionis modus quodammodo 

 pendeat. In nonnullis Speciebus, quas Siliquosas dixi, et ipsa receptacula elongata et in 

 rachide (pedunculo) prolongata magis invicem distracta demum obveniunt; in aliis, ramulo 

 fertili parum prolongato dispositio raceraosa minus evidens; quin immo Species sunt, in 

 quibus, rachide fere inevoluta, receptacula in axilla folii fasciculatim congesta adpareant. 

 QuEc vero dispositionis differentiffi in nonnullis Speciebus perinsignes et characteristica^ 

 videntur, ea3dem in aliis fere obliterantur aut non nisi in planta rite evoluta conspiciantur. 

 Quin immo in Siliquosis, quorum singula receptacula inferiora longius distracta obveniant^ 

 ramuli sint juveniles in suprema raceini parte, qui cum receptaculo terminali, quod omni- 

 bus inferioribus initiale fuerit, contluentes permaneant. Qualis hoc modo in Siliquosis^ 

 pars suprema racemi conformata adpareat, tale fere receptaculum totum in Cymosis com 

 positum fere diceres. Attamen quoque in his esse alias compositionis gradus, et ramos 

 adultioi'es nunc fieri demum magis distractos, nunc densissime decompositos et conglome 

 ratos, patet. Sunt revera inter Cymosas quoque Species in quibus rami infimi cyma? ma- 

 gis distrahuntur, quasi in cymas novas excrescentes, singulis cyma^i compositaj partibus 

 pedicellis fere propriis suffultis. (De Carpophylleis, suo modo diversis, has videas). His 

 dictis indicatum vellem quam sit difficile, certis characteribus circumscribere Tribus di 

 versas Sargassorum. 



Scribenti mihi Species Algarum adparuit eos charactei"es plurimum valere, qui quasi 

 ex gradu evolutionis diversarum partium fluere videbantur. Ramorum rachides in aliis 

 planas, ramificatione disticha, in aliis teretiusculas, ramis quoquoversum porrectis; formam 

 vesicula?, ejusdemque petioli, a transformationis gradu quasi pendentem, et alios ejusmodi, 

 characteres putavi, quibus ducentibus Tribus Naturas congruentes instituere liceret. Hodie 

 receptaculis diversarum Specierum melius cognitis, his primo loco insistendum putavi; sunt 

 nimirum tum in forma, tum in dispositionis norma horum organorum diversitates, quas 

 si quoque difficilius quandoquidem adpareant, tamen majoris momenti suspicatus sum^ 

 His itaque prtecipue ducentibus Tribus Eusargassorum hodie melius instituendas esse putavi. 



Inter Typos diversos Sargassorum Eusargassa ad Arthrophycos potissimum accedere 

 mihi adparuerunt. Dum vero in his vesiculaj, quasi petiolares, ab infima parte folii trans- 

 formati generantur, in Eusargassis contrarium obtinere diceres. Hinc vesiculas in Arthro- 

 phycis folii parte non transformata superantur; in Eusargassis contra vesiculaä in petiolo 

 foliiformi terminales conspiciantur. 



Series I. Zygocarpicse. 



Ramulis fructigeris adultioribus receptacula cum foliis vesiculisve intermixta gerenti- 

 bus, cymam heteroditam, quasi pluribus concatenatis ortam formantibus; receptaculis pri- 

 mariis initio dilatata basi supra axillam folii fulcrantis sessilibus, apice attenuato furcatis, 

 furcaj ramis in nova receptacula aut in vesiculam foliumve, eodem modo receptaculiferum^ 

 excrescentibus. Tab. XXV. 



