110 J. G. AGARDH, SPECIES SARGASSORUM AUSTRALI^. 



delineavit, quas Species diversas constituere dubitarciii. S. tenue Kiitz. Tah. Phyc. Vol. XI, 

 tah. 7, S. h-achyphyllum, tah. 8{?), S. inteyrifoUn.m, tnb. 14; S. dichocarpuiii.i iab. 20, S. 

 cheriifoUuiii, tnh. 21, S. cyinonaiii et S. rigiduluvi. tnb. 27, mihi otniiirio C. cyiiiosi foriiia' 

 vidcntur. Praitcrea obveiiit forma foliis multo aiigustiovibiis, quaiu iioinine S. stenophylli 

 in Mart. Fl. Crypt. Brås. tah. 5 depictaiii videas; et alia foliis inferioribus furcato-pin- 

 natilidis sa»pe luderis, quain sub nouiine >S'. raiiiifoliain delineavit Kutzing /. c. tnb. 32- 

 Plnrimas lias fonuas eodem loco obvenire putareui; saltein iconibus sat eoiivenientes plan- 

 tas ex Rio Janeiro, ubi planta frequens videtur, eoraui habeo. 



De forma, quam pra-cipue ad öras calidiores AfricaB obvenientem [)uto, me dubiura 

 hserere hoc loco dictuin volui. Cura S. cymoso eonvenire videtur adspectu totius planta;, 

 foliis integriuscnlis quasi pruina obductis et cryptostomatibus obsoletis; magis ad S. vul- 

 gäre tendit receptaculorum cymis brevioribus at magnopere compositis, ramulis singulis a 

 basi latiore acuminatis. ffanc forinam oliui ad S. lendigerum retuli, et sub hoc nomine 

 in Spec. Algarum p. 340 descripsi. Attamen Turnerianam iconem, qua; plantam primitus 

 sub nomine Fuci lendigeri descriptam refert, cuni nostra non bene eonvenire, jani eo 

 tempore animadverti. 



ip ip Cryptostomatibus scepius prcesentibus, magis conspicuis. 



118. S. lendigerum L. et Tum. Hist. Fuc. tah. 48; Kiitz. Tah. Phyc. Vol. XI, tah. 

 19 {non J. Agdh. Sp.). 

 Ad insulas Oceani Atlantici calidioris, in rupibus magis expositis (ad insulas 

 Bermuda, Farlow!) 



Species hujus nominis vera a recentioribus Algologis vix cognita videtur. Adeunti 

 Species plantarum pateat Linnaaum receptacula hujus Speciei ut fruetus filiformes descrip- 

 sisse, dum in S. vulgari et S. linifolio vesiculas globosas fruetum harum constituere as- 

 sumserit, opinionera sequens eo tempore divulgatam; hinc S. lendigerum ut Speciem 

 distinctara propositam fuisse, haud quispiam miraret. Turnerus postea specimina ipsa 

 Linneana examinavit, cum his vero nullam aliam, sibi cognitam, identicam dixit. Ipse 

 dubia attuli de planta, quam eum Linneana identicam assumere auderem. Kutzing icones 

 Turnerianas tantum reddidit. Patriam planta; Linnaiana; (insulam Adscensionis) a nullo 

 Algologo postea visitatam fuisse scio. At ad insulas ejusdem oceani, situ et expositione 

 consimiles, easdem plantas obvenire conjicere liceret. Hinc plantam Linneanam inter 

 algas ad Insulas Bermuda lectas quoque obvenire posse, non segre assumendum putavi. 



Attamen ut intelligatur Species Linneana, non tantum icones pictas Turneri compa- 

 rare opportet, sed etiam ad ea, qua; in descriptione dixit Turnerus: folia nimirum haud 

 semper integriuscula, ut in icone adpareant, sed margine serrato-dentata et cryptostomati- 

 bus munita expressis verbis dixit. In icone Turneriana receptacula fere totam superiorem 

 rami partem foliis denudatam occupant; hinc ramosa et paniculata facile crederes, licet 

 ubi magnitudine aucta, singula lancoidea videntur et parum ramosa, sua longitudine folium 

 dimidium fere superantia. His characteribus specimina qugedara a Farlow in locis magis 

 expositis insularum Bermuda lecta, eximie congruere mihi adparuerunt; in his igitur veram 

 plantam Linneai\am divinare ausus sum. 



