64 



zuur tegelijk behandeld was, vertoonde niets dan ronde zwarte 

 droppels. Bij nader onderzoek bleken ook de sliiitcellen aan de 

 onderzijde van het blad elaioplasten te bevatten. Eigenaardig 

 was het, dat in oude bladen de olievormers niet meer te vinden 

 waren, terwijl ze in jongere veel grooter afmeting hadden. 

 Behalve in de opperhuid der bladeren, werd de elaioplast ook 

 gevonden in die van den stengel en in het velamen, de endo- 

 dermis en de calyptra der lucht^Yortels. Een andere soort van 

 hetzelfde geslacht, Vanilla a r o ra a t i c a 1 a t i f o 1 i a 

 vertoonde hetzelfde lichaam in de overeenkomstige weefsels. 

 Eenige mikroscopische praeparaten stelden de aanwezigen in 

 de gelegenheid met het nieuwe lichaam kennis te maken. 



De Voorzitter Prof. W. F. R. S u r i n g a r verliet de Ver- 

 gadering en wordt hare verdere leiding opgedragen aan Prof. 

 C. A. J. A. O u d e m a n s. 



Dr. J. C. Co ster us bracht ter tafel mannelijke katjes 

 van S a 1 i X a ra y g d a 1 i n a L-, die aan den top sterk verdikt 

 waren. Bij onderzoek was hem gebleken, dat de meeldraden 

 en het buitenste honig kliertje, op de verdikte plaatsen, sterk 

 in grootte en beharing waren toegenomen. Larven tusschen de 

 haren gevonden schenen deze monstrositeit veroorzaakt te hebben. 



Bij de verdere bespreking bleek het dat vele der aanwezige 

 leden de vervormde katjes, die tot laat in het jaar aan de hoornen 

 bleven zitten, hadden waargenomen. Dr. M. W. B e ij e r i n c k 

 deelde mede, dat de vervorming werd veroorzaakt door een 

 tot nu toe niet waargenomen Phytoptis. Niettegenstaande dit, 

 mocht men toch uit de overeenkomst met andere gallen, waarin 

 de Phytoptis wei was gevonden, met zekerheid aannemen, dat 

 ook hier een dergelijke mijt de oorzaak er van was. De door 

 den Heer Costerus gevonden larven waren van een Ceci- 

 domga soort, die bij voorkeur in de Phytoptisgallen schijnen 

 te leven. 



