75 



hebben doorgaans langere aren, schutbladen en kafjes dan de 

 grondvorm ; bij de derde zijn die organen meestal korter, 

 waardoor eenige gelijkenis met C. Goodenoughii Gay 

 ontstaat. Het beste middel om ze van die soort te scheiden, 

 wordt dan gevonden in het naar beneden omkrullen der ge- 

 droogde bladeren. 



Car ex trinervis Degl. (C. f r i s i c a //. Koch.) (PI. 

 Ill, fig. 3) eene plant der duinen en der Veluwsche zand- 

 heuvels houdt in vele opzichten het midden tusschen de beide 

 voorgaande soorten, maar wijkt er in haar habitus zoo van af, 

 dat ze gewoonlijk op het eerste gezicht te herkennen is. 



Ze is gekarakteriseerd door een langen, kruipenden wortelstok, 

 waaruit bloeiende en niet bloeiende halmen ontspringen. Deze 

 halmen zijn glad en aan hun basis met scheeden en bladen 

 bezet, die niet of slechts weinig rafelen. De gemiddelde hoogte 

 der plant is slechts 25 cM., ofschoon nu en dan een exem- 

 plaar van ca ^2 ^^' 'f^ngte wordt aangetroffen. Stengel en bla- 

 den zijn grijsgroen, de laatste teruggebogen, gootvormig en 

 oïet de randen naar binnen gerold ; aan hunne randen zijn ze 

 een weinig ruw. De schutbladen der $ aren hebben geene 

 scheeden en zijn doorgaans aanzienlijk langer dan de halm. 

 De $ aren zelve zijn meestal o\aal tot eirond, kort, ongesteeld, 

 de kafjes zijn vrij breed, donker met een lichter gekleurde 

 raiddennerf en toegespitst, bij de cf bloemen langer, stomper 

 en lichter van kleur. De vruchturntjes (PI. I, fig. 3) zijn de 

 grootste dezer afdeeling, oragekeerd-eivormig, toegespitst, 3 — 4 

 mM. lang, gewoonlijk gespikkeld en duidelijk generfd, aan 

 de onderzijde vindt men dikwijls, maar lang niet altijd 3 dui- 

 delijke nerven. 



C. trinervis zal in de duinstreken van Europa wel 

 overal algemeen zijn. 



Ze wordt dikwijls door eene Ustilago aangetast. 



C. stricta L. (C. caespitosa Gay., C. gracilis 



