82 



snaveld. De snavel is onverdeeld en de urntjes zijn fijn behaard. 

 Het driestempelige vruchtbeginsel verandert in een klein drie- 

 kant vruchtje. 



C. V e r n a is door geheel Europa verspreid, behalve in het 

 noorden van Rusland en Scandinavië en in het zuiden van 

 Spanje en Griekenland. Verder vindt men ze door geheel Si- 

 berië tot in Kamschatka en Japan en ten slotte in de Noorde- 

 lijke Vereenigde Staten, maar hier waarschijnlijk uit Europa 

 ingevoerd. 



Een eigenaardig exemplaar vond ik in het Herbarium van den 

 heer van Eeden; de steel van het onderste $ aartje be- 

 reikte hierbij eene lengte van 18 cM, 



Carex raonta na L. (C. collina W.) is in het Herba- 

 rium slechts in een exemplaar aanwezig, volgens het etiket door 

 Kraepelien op de heide bij Zeist verzameld. Deze groei- 

 plaats komt mij verdacht voor, evenals die van Carex digi- 

 t a t a L. en C. s y 1 v a t i c a L., die door dienzelfden heer op 

 de Amersfoortsche heide zouden zijn gevonden, maar nooit na 

 hem weer zijn aangetroffen. De in Limburg verzamelde planten 

 bleken tol C. verna Vill. te behooren. Daar het evenwel niet 

 onmooglijk is, dat C. m o n t a n a, eene echte kalkplant, nog 

 in Zuid-Limburg wordt aangetroffen, willen we hier de ken- 

 merken, waardoor ze zich van C. verna onderscheidt, laten 

 volgen. Zij heeft een houterigen wortelstok zonder uitloopers en 

 smalle zeer lichtgroene bladen. Het onderste aartje woi'dt ge- 

 steund door een vliezig, bruin schutblad, dat evenwel somtijds 

 in eene groene punt uitloopt. De $ aartjes, ook het onderste, 

 zijn doorgaans zittend, de kafjes zijn bruinzwart van kleur en 

 korter dan de vruchturntjes (PI. I, fig. 7). 



C. montana is eene Midden-Europeesche plant, maar is 

 nog niet in Engeland aangetroffen. 



Carex digitataL. is in ons Herbarium slechts van ééne 

 groeiplaats aanwezig en wel van Geulhem in Liraburg, waar ze 



