83 



door de heeren van der Sande Lacoste en Hugo de 

 Vries en later in 1885 ook door ons werd aangetroffen. 

 (PI. III, fig. 9). 



Het is eene boschplant, die zoden vormt, waaruit slechts zeer 

 zelden uitloopers ontspringen (C. pediforrais CA. Af.), 

 maar die eene menigte steriele en fertiele halmen draagt. De 

 bladen der eerstgenoemde zijn scherp van rand en kiel en wor- 

 den bijna even lang ais de bloeistengels. Deze dragen aan hun 

 onderste gedeelte eenige schuins afgesneden bruinroode blad- 

 scheeden, die enkele malen in een rudimentair blaadje uitloopen. 

 De stengels zijn eenigszins platgedrukt en slechts weinig ruw 

 van rand ; na den bloei groeien ze nog door, zoodat ze dan 

 gewoonlijk boven de bladen uitsteken. De schutbladen der aren 

 zijn scheedevormig, bruinrood met een vliezigen rand en somtijds 

 nog groen in het midden of van een fijn bladachtig puntje 

 voorzien. De onderste is gewoonlijk ongeveer 1 cM. lang, de 

 hoogere zijn korter. Uit de bovenste ontspringen twee aren, eene 

 mannelijke en eene vrouwelijke, waarvan de laatste boven de 

 eerste uitsteekt. Buitendien vindt men nog 2 — 3 andere $ aren, 

 die des te langer gesteeld zijn, naarmate ze lager zijn inge- 

 plant. Ze bevatten slechts een gering aantal bloemen, die dicht 

 tegen de spil zijn aangedrukt, waardoor dè aar smal lijnvormig 

 wordt. De kafjes zijn toegevouwen ; opengespreid zijn ze omge- 

 keerd-wigvormig en dragen in het midden een zeer klein spitsje. 

 Ze zijn kastanjebruin met een groene raiddennerf en een kleur- 

 loozen vliezigen rand. Bij de d" aar zijn de kaljes langer en 

 smaller dan bij de $. 



De lichtbruine, zachtharige urntjes (PI. I, fig. 9), die onge- 

 veer dezelfde lengte hebben als de kafjes, zijn driekant, bijna 

 peervormig, van boven naar beneden langzaam in breedte af- 

 nemend en dragen een korten even uitgeranden snavel. Het 

 driekante vruchtje heeft ongeveer denzelfden vorm als het urntje, 

 maar is onbehaard (PI. I, fig. 9). 



C. digitata wordt door geheel Euiopa aangetroffen tot op 

 ongeveer 40*^ NB. Verder is ze verspreid in den Caucasus, in 



