87 



driekant; langwerpig-lancetvormig en bezitten een korten, niet 

 of weinig uitgeranden snavel. De vruchtjes zijn driekant. 



Carex sti"igosa is eene midden-Europeesche plant, die 

 bovendien nog in den Caucasus aangetroffen is. 



Carex pallescens L. groeit vooral op vochtige, bescha- 

 duwde plaatsen en wordt dan ook meestal in bosschen, som- 

 tijds op veenacbtig terrein aangetroffen (PI. IV, fig. 1). 



De plant bezit een tamelijk krachtigen wortelstok zonder uit- 

 loopers, waaruit dikwijls een vrij groot aantal stengels ont- 

 springen. Deze zijn al naar de standplaats Y2 — ^ dM. lang, 

 driekant, scherp en tijdens den bloei korter, later langer dan 

 de bladen. Deze zijn grasgroen, evenals de bladscheeden be- 

 haard en scherp van rand. Gewoonlijk staan ze lecht overeind 

 evenals de schutbladen der aartjes, die bladachtig zijn, even 

 Jang of langer dan de halm en nu eens eene korte (1 — 15 

 mM. lange) scheede bezitten, dan weer zonder scheede zijn. 

 Doorgaans vindt men eene mannelijke aar en 2 of 3 vrouwe- 

 lijke. De laatste zijn gesteeld en tegen het rijpen der vrucht- 

 jes eenigszins knikkend. 



De kafjes zijn groen of lichtbruin, langvverpig-eivormig en 

 bezitten een lichten rand en een groene middennerf. Bij de 

 vrouwelijke bloemen loopt deze meestal in een stekelpuntje 

 uit. Tijdens den bloei zijn de kafjes der d^ bloemen dooi'gaans 

 iets bruiner dan die der $; bij beiden worden wel eens wim- 

 pers aangetroffen. De elliptische, eenigszins opgeblazen, zwak- 

 generfde vruchturntjes (PI. I, fig. 14), zijn iets langer dan de kaf- 

 jes; overigens zijn ze onbehaard, stomp en snavelloos; alleen 

 wanneer ze volkomen rijp zijn, worden ze eenigszins bruin 

 getint, maar overigens hebben ze dezelfde lichte kleur, welke de 

 geheele plant kenmerkt en die buiten haar alleen aan C. 

 canessans eigen is. 



Men vindt C. pallescens in geheel Europa en Siberië, 

 in Klein-Azië en Perzië en in Noord-Amerika. 



