97 



ontspringen de niet zelden meer dan meteilange, ruwe en 

 scherp driekante stengels, die gewoonlijk door talrijke niet bloei- 

 ende halmen omgeven zijn. De basis der halmen is in sterk ra- 

 felende bladscheeden gehuld. De bladen zijn dikwijls even lang 

 als de stengel, scherp van rand en kiel en niet zelden meer dan 

 1 cM. breed. De schutbladen der 9 aren zijn zittend en langer 

 dan de halm ; de Q- aren zelf, die zeer afwisselen in getal, 

 grootte en het meer of minder gesteeld zijn, zijn gewoonlijk 

 gevuld en cilindrisch van vorm ; bijna geregeld dragen enkele of 

 alle cf bloemen aan hun top, terwijl de J' aren, die van schut- 

 bladen verstoken zijn en ook in aantal afwisselen kunnen tus- 

 schen 1 en 6, niet zelden 2 bloemen in hun onderste gedeelte 

 bezitten. De kafjes der <ƒ bloemen zijn lancetvormig en eindigen 

 in eene lange, gezaagde punt, ze zijn zwart van kleur met een 

 groene middennerf; die der ^ bloemen zijn grooter, hebben 

 smaller middennerf en eindigen stomp, ten minste die, welke 

 zich onder in het aartje bevinden ; de hooger geplaatste toch 

 eindigen niet zelden in eene meer of minder spitse punt. De 

 urntjes (PI. II, fig. 23) zijn eivormig, ongeveer 4 mM. lang en 2 

 mM. breed, platgedrukt en donkerbruin van kleur. Ze zgn rond- 

 om generfd, bezitten bijna geen snavel en hebben twee korte 

 divergeerende tanden ; door deze eigenschappen krijgen ze veel 

 overeenkomst met de urntjes der tweestempelige legitiraae, 

 maar het driekante vruchtje in rijpen staat, de drie stempels 

 tijdens den bloei doen haar gemakkelijk herkennen. 



C. acutiformis komt behalve in het uiterste Noorden, 

 voor door geheel Europa, Noord- Afrika, West-Azië tot in het 

 Himalaya-gebergte, op de Aleoetische eilanden en in de Noor- 

 delijke Vereenigde Staten. 



De variëteit C. Kochiana D.C. met meer langwerpige 

 vruchtjes en lang toegespitste kafjes is in ons land bij Leiden 

 gevonden. Enkele exemplaren, door Prof. Oudemans bij 

 Eotterdam verzameld, vertoonen galvorraing in de vruchtjes, 

 waardoor deze geelbruin gekleurd worden, ongenerfd blijven 

 en grooter worden dan de anderen; ze zijn loos. Bij deze soort 



Ned. Kruidk. Archief. V. Ie Stuk. 7 



