100 



of langer puntje, bij die der cf, waar de middennerf breeder, 

 is, in een drietal toppen, waarvan de middenste de langste is 

 De rijpe urntjes (PI. Il, fig. 25), die de kafjes in lengte 

 overtreffen zijn tot 5 mM. lang, eivormig, platbol, eenigszins 

 opgeblazen, sterk behaard en zeer onduidelijk generfd. Zij zijn 

 bijna ongesnaveld en bezitten flauw gezaagde, evenwijdige of 

 divergeerende tanden. De plant bloeit in Mei en Juni. 



Men vindt C. filiform is in Noord- en Midden -Europa, 

 ofschoon ze hier en daar b.v. in Engeland zeer zeldzaam is, 

 in Siberië, Japan en Noord-Amerika. 



Car ex hirta L., de laatste onzer zeggen, groeit liefst 

 op vochtigen zandbodem, maar voelt zich op elke andere grond- 

 soort ook zeer goed thuis ; dientengevolge behoort zij tot onze 

 algemeenste Carexsoorten en wordt in alle provinciën aange- 

 troffen (PI. IV, fig. 12). 



Zij heeft gewoonlijk 2 tot 3, somtijds 4 $ aren, die nogal 

 in lengte varieeren kunnen en een enkele maal <ƒ bloemen aan 

 hun top bevatten ; ook het getal der cT aren is verschillend en 

 varieert van 1 — 4. C. hirta bezit een stevigen, dikwijls ver- 

 takten wortelstok, waaruit bloeiende en niet bloeiende halmen 

 te voorschijn komen, welke aan haar basis rafelende bladschee- 

 den, hoogerop bladen dragen, die in lengte toenemen naardat 

 ze hooger geplaatst zijn. De stengels zijn driekant, beneden 

 glad, bovenaan onder de d" aartjes eenigszins ruw; gewoonlijk 

 blijven ze kort, maar enkele malen bereiken ze eene lengte 

 van ongeveer 1 M. ^). De bladen zijn lichtgroen, vlak, 

 3 — 7 mM. breed en gewoonlijk behaard, vooral aan de 

 lange bladscheeden ; ze staan rechtop, maar buigen zich 

 boven terug en zijn korter dan de halm ; hun rand en 

 kiel zijn scherp. De schutbladen der aren, die geheel op ge- 

 wone bladen gelijken, steken gewoonlijk boven den halm uit. 

 Meestal hebben de onderste, evenals de bladen, eene lange 



^) Door ons te H assenberg in Limburg gevonden. 



