128 



19 Mei 1843, onder S c h r e n d e i- van d e r Kolk, op eene 

 disseifatie over de os teog en e sis, in de medicijnen promoveerde. 

 Hij vestigde zich daarop als practiseerend geneesheer te Amster- 

 dam. Zijne groote voorliefde was echter de studie der planten, 

 waai'onder zeer spoedig, naast de phanerogamen van onze Flora, 

 de Mossen en Levermossen eene belangrijke plaats innamen. 

 Patiënten zocht hij niet veel, zelfs, als hij in Amsterdam ver- 

 huisde, was deze omstandigheid hem eene niet onwelkome aan- 

 leiding, om degenen, die in zijne vroegere buurt woonden, bij 

 een anderen collega aan te bevelen, en in de nieuwe buurt zich 

 niet al te veel nieuwe betrekkingen aan te knoopen. Sommigen 

 uwer zullen zich herinneren, wat hij zelf van een zoodanige 

 gelegenheid met den hem eigenen humoi' verhaalde. Hij was 

 namelijk een dag op een Bryologische excursie uitgegaan, en 

 had aan zijne hospita gezegd dat hij ging v.andelen en Mossen 

 zoeken. Daar komt in den tijd dat hij afwezig is, iemand voor 

 een eersten patiënt in de buurt »den dokter" halen. — De 

 dokter is ))uit rausschen schieten" werd gezegd. Men had hem 

 aldus verkeerd verstaan. Maar het bevreemde Kern niet en ergerde 

 hem evenmin, dat de familie van den patiënt onzen dokter als 

 een zonderling beschouwde en naar een anderen gingen. Het 

 langst bleef hij de arbeiders van de fabriek der Heeren de 

 Bruijn getrouw; en wie hem over zijne praktijk bij dezen 

 hoorde spreken, kreeg voorzeker den indruk, dat de physische 

 belangen van deze luidjes onzen vriend zeer ter harte gingen. 

 Ook de goede voeding en behandeling der kinderen was een 

 punt waarin hij veel belang stelde, en de zeer ruime schenking 

 bij zijn düod aan het kinderziekenhuis te Amsterdam besproken, 

 gaf daarvan een laatste, schitterende getuigenis. 



Hij was nimmer gehuwd ; steeds kostte het veel moeite hem 

 er toe te bewegen, in het huisgezin van zijne botanische vrien- 

 den te komen, en daar ook de vrouwelijke leden te ontmoeten. 

 Aan zijne moeder — zijn vader was reeds niet meer, toen ik 

 hem voor ongeveer dertig jaren het eerst leerde kennen — was 

 hij zeer gehecht ; verder waren ook de familiebanden niet sterk. 



I 



