377 



leden hem nauwelijks zullen hebben gekend. Zeker is het echter, 

 dat wij in hem een kundigen en scherpzinnigen florist hebben 

 verloren. Te Haarlem op 9 April 1819 geboren, overleed hij te 

 Renkum op 3 Jan. 1888, dus op 68-jarigen leeftijd. 



In de tweede plaats ontviel ons het lid Dr. Jan Everwijn, 

 geboren 26 Augustus 1819 te Beets, en gestorven te Noord wijk 

 op 8 October 1887. Ook hij nam, vooral in de eerste Jaren, een 

 zeer ijverig deel aan de werkzaamheden van onze Vereeniging ; 

 zoowel in het Herbarium als in den Prodromus vinden wij zijn 

 naam herhaaldelijk vertegenwoordigd. In de laatste jaren liet 

 echter zijne verzwakte gezondheid zelfs niet toe, onze vergade- 

 ringen bij te wonen. Die hem gekend hebben, waardeeren zon- 

 der twijfel in de herinnering zijne degelijkheid en zijn bemin- 

 nelijk karakter. 



Hij was de eerste onzer botanisten, die niet in de Medicijnen 

 maar in de Wis- en Natuurkunde promoveerde: een voorbeeld 

 dat daarna door anderen, en sedert geruimen tijd algemeen is 

 nagevolgd. 



Echter waren toen ter tijde voor aankomende botanisten nau- 

 welijks eenige vooruitzichten op maatschappelijke betrekkingen. 

 Van de beoefening der zuivere wetenschap ging Eve r wij n dan 

 ook over tot de praktijk, nl. door het kweeken van groenten, die, 

 gedroogd, in den handel werden gebracht, en van medicinale 

 planten. De »Noordwijksche kruiden" hadden een goeden naam, 

 en in de onmiddellijke nabijheid der uitgebreide kweekvelden 

 had hij eene buitenplaats, die reeds aan den voorbijganger den 

 man van kennis en smaak verried. 



Voornamelijk in den boezem onzer Vereeniging bleef hij nog 

 geruimen tijd de studie der vaderlandsche Flora beoefenen, en 

 ook later was het hem lief, nu en dan in ons midden te ver- 

 keeren en de oude herinneringen op te halen, gelijk ook wij 

 hem gaarne zagen, en hem voortaan met leedwezen missen. 



Voor het Herbarium der Vereeniging zijn in den loop van dit 

 jaar niet vele planten ingekomen; echter zijn daaronder toch eenige 

 speciaal te vermelden, als bijdragen tot uitbreiding van onze ken- 



