453 



Zeeland voor, maar ontbreken ook in Amerika niet geheel. Als 

 voorbeeld van laatstbedoelde halen wij Fuchsia trip hy II a 

 aan, waarvan het in Gardeners' Chronicle ^) heet : »the petals 

 are so short as to be hardly seen." 



Nu zou men oppervlakkig beschouwd ook omgekeerd kunnen 

 redeneeren en zeggen : de apetale Fuchsia's zijn de oorspronke- 

 lijke, uit dezen hebben zich de soorten met zeer kleine bloem- 

 bladen ontwikkeld, die op hare beurt de stamvaders zijn van 

 de soorten met groote bloembladen. Daarmede zou men echter 

 een uitgangspunt hebben bloot voor het genus Fuchsia, maar 

 niet geldig vooi de andere genera derzelfde familie. Bovendien 

 zou men dan moeten onderstellen dat de stamina, die met de 

 sepala alterneeren het vermogen hebben om een petalum op 

 hun rug voort te brengen, een neiging, die, voor zoover tnij bekend 

 is, nooit werd waargenomen. 



Alles wijst er dus op dat de epipetale meeldraden van 

 Fuchsia en de leden der familie in het algemeen van secundairen 

 oorsprong zijn, en verder dat bet genus Fuchsia later de neiging 

 heeft gekregen om zich van de petala, die de bron waren van 

 een tweeden meeldradenkrans, te ontdoen. Deze laatstgenoemde 

 neiging hangt niet onwaarschijnlijk samen met het gekleurd 

 zijn van den kelk. Feiten zouden zijn bij te brengen die de 

 gevolgtrekking wettigen dat de kelk der oorspron kelijke Fuchsia 

 groen is geweest. 



Wij vermelden hier deze feiten, die in een uitvoeriger opstej 

 tegelijk met andere raededeelingen over Fuchsia zijn samenge- 

 steld, niet, maar meenen er toch gebruik van te mogen maken 

 voor de gissing, dat de versiering van een kelk met kleurstoffen 

 de aanwezigheid van een bloemkroon minder noodig maakt. 



Ik eindig deze beschouwing met de betuiging mijner erken- 

 telijkheid aan den heer J. J. Smith Jr. voor zijn ijverige mede 

 werking in het opsporen en bestudeeren van het daaraan ten 

 grondslag liggende materiaal. 



Arasterdam, Februari 1889. 



') 1887, 10 September. 



Ned. Kruidk. Archief. V. 3de Stuk. 30 



