684 



plantjes droegen, die reeds een paar blaadjes ontwikkeld hadden 

 en meestal ook een duidelijk worteltje vertoonden (Fig. 4). 



Het eerste geval scheen mij uiterst zeldzaam; het laatste daaren- 

 tegen komt in een bepaald jaargetijde veel veelvuldiger voor. 



Omtrent de oorzaak valt zooals gewoonlijk niets met zeker- 

 heid mede te deelen; maar toch zijn er enkele omstandigheden, 

 die ons misschien eenmaal op den weg tot een verklaring 

 zullen helpen. Het zijn deze omstandigheden, die ik met een 

 enkel woord hier nog wensch te bespreken. 



Groebel vond nooit vruchtjes in de bloemen, welke met het 

 jonge plantje in een zelfde aartje gezeten waren. Hij leidde 

 hieruit het bestaan eener correlatie af, tusschen de vegeta- 

 tieve en sexueele voortplanting. Het bestaan dezer correlatie 

 is hoogst waarschijnlijk, maar daarmede is de verklaring van 

 het optreden der viviparie nog niet gevonden. Zijn meening 

 wordt b.v. zonder eenigen twijfel ondersteund door de ver- 

 schijnselen bij Cy no sur us, waar wij de plantjes aantroffen aan 

 de uiteinden der sterile aartjes en verder eveneens door waar- 

 nemingen, die in andere gevallen van viviparie gedaan zijn, 



Buchenau^j vond b.v. alleen viviparie bij bloeiwijzen van 

 Juncus, welke zich gedeeltelijk onder het oppervlak van 

 het water ontwikkeld hadden en waarin dus de geslachts- 

 functiën min of meer gestoord waren. Ik zelf was dikwijls in 

 de gelegenheid zijn waarneming aan J u n c ü s s u p i n u s te 

 bevestigen. '^) 



Bij Darwin ^) en De B a r y ""^j vinden wij voor andere 

 gevallen uitspraken, die geheel met de meening van G o e b e 1 

 •omtrent het bestaan der correlatie overeenstemmen. 



In het bijzondere geval van Juncus mogen wij de correlatie 

 misschien als verklaring aannemen, omdat hier de viviparie 



Ij C4eciteerd bij Frank. 1. e. p. 279. 



^) B.v. om de vijvers van het Baarnsclie Bosch in 1887. 



3) Variations, 1882, Pt. II, p. 153. 



^) Ueber apogame Farne, Bot. Zeit., 1878. 



