Al 



Het indusium van de epidermis afgelicht en in zijn geheel 

 beschouwd , doet zich voor als een eenvoudige membraan , be- 

 staande uit groote onregelmatige cellen zonder stomata. 



In volwassen toestand is het droog en bruin gekleurd. 



Een bizondere vermelding verdient de familie der S c o 1 o- 

 pendrieae, waarvan ik Scolopendrium officina- 

 r u m onderzocht. 



De sori van twee naast elkander gelegen fei'tiele zijnerven 

 zijn niet zooals bij A s p 1 e n i u m beide naar den top van het 

 blad gekeerd maar staan juist tegenover elkander en evenzoo 

 de indusia. 



Deze sori loopen echter niet ineen , maar zijn van elkander 

 gescheiden door een verhevene lijst , die parallel loopt aan de 

 fertiele nerven. Zij heeft den vorm van een receptaculum , 

 maar staat in geen verband met eene nerf en draagt ook geen 

 sporangia. 



Deze verheven lijst komt alleen voor tusschen de beide sori, 

 en ontstaat te gelijk met de indusia (Fig. 4). 



In volwassen toestand bereikt zij de normale hoogte van 

 het blad en scheidt zoodoende de beide sori van elkander 

 (Zie fig. 5). 



De sori en de verheven lijst (pseudo-receptaculum) ontstaan 

 ook hier in een indruksel der lamina en de . beide indusia ont- 

 wikkelen zich op gelijke wijze als bij de boven beschrevene 

 geslachten. 



Zij groeien naar den top van het pseudo-receptaculum. 



Fee meende, dat zij op jeugdigen leeftijd met elkander ver- 

 bonden waren , en dat zij eerst later door de rijpende spo- 

 rangia in 't midden van elkander werden gescheurd , hetgeen 

 in strijd is met de waarheid. 



b. Indnsinm snpernm. 



Bij de nu volgende varens kan het indusium bovenstandig 

 heeten , aangezien ook de top van het receptaculum hetwelk 

 zich nu vrij boven de bladvlakte verheft tot het indusium kan 

 gerekend worden. 



