54 



II. INDUSIÜM SPUBIUM. 



Het indusium spurium hield men vrij algemeen voor een 

 bladtand of ingerolden bladrand. 



Ware het mij nu te doen , om te zien op welke wijze zich 

 een bladachtig indusium ontwikkelt, dan zou het niet noodig 

 zijn hierop verder terug te komen, aangezien wij in het vorige 

 hoofdstuk reeds verscheidene voorbeelden daarvan gezien hebben. 



Het is echter voornamelijk mijn doel om te zien , in hoeverre 

 dit zoogenaamde Indusium spurjum den naam van indusium in 

 't algemeen en dien van bladachtig indusium in 't bizonder 

 verdient. 



Adiantnm. 



De ontwikkeling van het zoogenaamde indusium spurium van 

 het geslacht Adiantum kan men nagaan op verticale door- 

 sneden van het jeugdige blad. Men ziet dan hoe het zooge- 

 naamde indusium spurium reeds zeer vroegtijdig onder het 

 groeien eene bocht maakt , die eerst stomp later echter scherper 

 wordt. Fig. 20 stelt zulk een jeugdigen toestand voor. Men ziet 

 hier weder duidelijk den peripherischen randgroei vvaarbij naar 

 twee richtingen segmenten worden afgesneden. De afgesneden 

 segmenten kunnen zich weder verder deelen , doch aangezien 

 de bladeren van Adiantum nog al zeer in dikte verschillen, 

 is ook de verdere deeling der segmenten zeer ongelijk bij de 

 verschillende soorten. 



De laatstgevormde segmenten , deelen zich evenwel niet meer, 

 zoodat het aan den rand twee cellen dik blijft en van achteren 

 geleidelijk in de bladvlakte overgaat. Even als wij reeds bij 

 Microiep ia gezien hebben , verandert zich ook hier de seg- 

 mentvorming en in plaats van door schuine wanden , deelt zich 

 nu de randcel door een dwarsen wand in twee dochtercellen , 

 waarvan de eene als topcel voort blijft groeien om nog vijf a 

 zes malen hetzelfde deelingsproces te ondergaan , terwijl de an- 

 dere dochtercel ongedeeld blijft (zie fig. 21). 



Bij Adiantum macrophyllum heeft hetzelfde plaats 

 (fig. 24) : hier is de rand tweemaal omgebogen. Vergelijken 



