57 



dat het niet uit de randcellen . maar uit de epidermis van de 

 bovenvlakte van het blad zijn oorsprong neemt. 



Het ontstaat namelijk uit één of twee naast elkander gelegen 

 cellen , die door deeling uit e. ontstaan. Uit de randcel ontstaat 

 een sporangium , tenvijl het tweede indusium (indusium verurn) 

 ergens bij ƒ. zijn oorsprong neemt. In fig. 27 ziet men het 

 jonge indusium bestaande uit twee cellen , die naast elkander 

 voortgroeien ; eene van die cellen houdt spoedig op segmenten 

 te vormen . waardoor het indusium verder ééne cel dik wordt 

 (vergelijk fig. 28 h.) 



Zeer dikwijls ontstaat het indusium slechts uit ééne cel waarbij 

 de eerstgevormde segmenten zich intercalair deelen. Het slaat 

 zich in volwassen toestand over den sorus heen en bedekt de 

 sporangia zoowel ais het indusium verum. 



Wij zien dus dat ook bij Pteris aquilin a geen indusium 

 spurium voorkomt maar een indusium verum , hetwelk zijn oor- 

 sprong neemt uit de epidermis der bovenvlakte. 



Ook bij de steriele bladen van Pteris a q u i 1 i n a treft 

 men een teruggeslagen rand aan : de ontwikkeling daarvan is 

 evenwel anders in zooverre deze zich niet ontwikkelt uit de 

 epidermis der bovenvlakte , maar uit de randcellen . waaruit bij 

 fertiele bladeren sporangia hun oorsprong nemen.. (Vergel. fig. 

 29 en 30). 



Pteris elata , semi-pinnata , longifolia , Chielanthes 



microphylla , Doryopteris hastata, Allosorns atro-purpurens , 



Lomaria gibba en Onjcliium laponicum. 



Het indusium spurium bij al deze varens ontwikkelt zich op 

 nagenoeg dezelfde wijze. Ook hier buigt zich even als bij Adi- 

 antum en Pteris aquilin a de bladrand onder den groei 

 reeds om ofschoon deze ombuiging niet scherp is. In de plaats 

 dat echter zooals bij laatstgenoemde soort uit de randcellen 

 sporangia ontstaan, blijven zij op dezelfde wijze voortgroeien en 

 vormen nos: eeiiiofe cellen door de gewone seofmentvorm'no: naar 



