105 



schors verscholen zouden wezen («perith. sub cortice nidulantia") 

 is dus minder juist. Evenmin begrijp ik, hoe die auteur ge- 

 noemde organen »majuscula" noemen kan, daar zij slechts eene 

 fractie eens millimeters breed zijn. Het vrij maken der zeer 

 platte perithecia uit hunne omgeving, kost zeer veel geduld, 

 en behoort na eene opweeking in water te worden ondernomen. 

 Hun inhoud wordt door eene zeer kleine opening, die met den 

 bovenrand der opperhuidcellen in hetzelfde vlak ligt, naar buiten 

 gedreven. 



De talrijke asci hebben geene paraphysen nevens zich en zijn 

 zuiver cilindervormig , c^. jlg-g mill, lang, j^"^o^ mill, breed, 

 en bevatten , in ééne rij , 8 ten opzichte van de richting harer 

 langste as eenigszins hellende, kleurlooze sporen. Deze hebben 

 allen een duidelijk tusschenschot en zijn, van de rugzijde gezien, 

 zuiver ellipsvormig en breeder , van ter zijde gezien echter, door 

 de ongelijke welving der beide vlakken, waardoor zij dan begrensd 

 worden , een weinig smaller. Hare lengte wisselde tusschen / o^-q- 

 mill. — en hare breedte tusschen -/^|ö' ^^^^- — P'- ^5 %■ '^• 



VERKLARING DER FIGUREN OP PLAAT III en IV. 



g- 



1. 



» 



2. 



» 



3. 



De sporen van Septoria Ulmariae Oud. 



De sporen van Septoria Menthae Oud. 



De sporen van Septoria Alismatis Oud. 



fig. 4. Isaria arachnophila Bitmar. a. de fungus 

 op een Eikeblad, 10 — maal vergroot. (De clavae 

 zijn een weinig te veel liggend geteekend , en . 

 staan, zonder gedrukt te zijn, veel rechter 

 overeind). — b. eene clava vergroot. — c. 

 gedeelte eener pi afgeperste clava, met de hori- 

 zontale, in eene kogelronde blaas uitloopende 



