415 



wij ook in de Gnostieke tijden den jongen God den ouden 

 verdrijven. Horus of liever Horus als kind, Harpocrates, heeft 

 de zonneschijf op het hoofd en den dorschvlegel over den schouder; 

 dikwerf draagt hij de a t e f-kroon , alle symbolen der opper- 

 heerschappij als zonnegod. Op de lotusbloem , uit het water 

 opgeheven , aanvaart de krachtvolle jeugdige Godheid de heer- 

 schappij over al het bestaande. 



CONCLUSIE. 



In midden- en beneden-Egypte kwamen vroeger twee soorten 

 van Nymphaeën voor: de Nymphaea Lotus en Nym- 

 phaea caerulea. 



De Nymphaea lotus is gelijk de witte waterlelie. De 

 Nymphaea caerulea is gelijk de blauwe waterlelie. 



üe eerste is de minst gewilde en heette de Baschnin voor 

 de varkens, de tweede de Baschnin voor de Bedouinen. 



De eerste werd ook Naufar, Nenuphar en Niluphar 

 geheeten, misschien een persisch woord, afgeleid van Nil blauw. 



De naam Naufar kan ook van oud-Egypte afstammen, zoo 

 ook die van B a s'n i n en van Lotus. 



Na de persische overheersching, werd ook de Nymphaea 

 N e 1 u m b o in Egypte gekweekt. Deze komt thans niet meer voor. 



Op Egyptische monumenten is meestal de Nymphaea caerulea, 

 hoogst zelden de Nymphaea lotus, afgebeeld ; tot nog toe is de 

 Nelumbium speciosum of de Faba Aegyptica 

 op deze niet aangetroffen. 



De Lotus was gezocht als voedsel, maar vooral om zijn 

 fijnen geur. 



Om dien geur werd hij geofferd aan de goden en als vriend- 

 schapsblijk aan gasten gegeven. Harpocrates, op den Lotus uit 

 het water getild , als beeld van de opkomst der zon , is eene 

 aan Indië ontleende voorstelling. 



