-178 



torhynchus in den langen, dunnen snavel van het peristo- 

 mium, duidelijk waar te nemen als men onontplooide exemplaren 

 loodrecht halveert, doch bij ontplooide niet meer te zien, omdat 

 hij , zoodra de slippen van het buitenst peridium elkander be- 

 ginnen los te laten, afbreekt. Na deze verminking, blijft er 

 op den top van het binnenst peridium een korte kegelvormige 

 snavel over, om welks voet men een scliijfvormig , d. i. door 

 een zuiveren cirkel begrensd, straalswijs fijn- gestreept indruksel 

 waarneemt. Het buitenst peridium splijt in 4 — 6 eivormige , 

 langpuntige slippen open, welker bovenvlakte gewoonlijk, maar 

 niet altijd , door in elkander loopende plooien oneffen is. 



Al deze eigenschappen passen even goed op onze Nederlandsche 

 exemplaren van G. rufescens, als de door Hazslinsky in de 

 Grevillea gegeven plaat er op gelijkt. Buitendien komt het in 

 Rabenliorst's Fungi Europaei onder n°. 814 als G. mam- 

 mos us verspreide, doch door den inzender (Kal chb renner) 

 zelven thans voor G. cryptorhynchus gehouden exemplaar, 

 volmaakt met de onze overeen. 



Bij den waren G. rufescens Fr. splijt, ook blijkens de daar- 

 van gegeven afbeelding in de sGrevillea" II, XIX f. 2, het 

 buitenst peridium doorgaans in meer dan 6 slippen uiteen , en 

 zijn deze nooit langpuntig, maar breed van top, en niet meer 

 dan spits, en daardoor van een geheel anderen vorm. Verder 

 mist men hier het schijfvormige indruksel aan den top van het 

 inwendig peridium , en daarenboven den langen snavel in nog 

 gesloten exemplaren. 



De vraag, of G. triplex Jungh. , die door den heer van 

 E e d e n in de Flora Batava (223® aflevering) geïdentificeerd 

 werd met G. rufescens Fr., nu ook met onzen G. crypto- 

 rhynchus zou moeten vereenigd worden — in welk geval ook 

 deze naam voor dien van Junghuhn zou behooren te wij- 

 ken — waag ik niet te beslissen. De plaat van Junghuhn 

 doet tusschen de beide vormen v\'el eenige verwantschap on- 

 derstellen, maar een lange smalle snavel in het gehalveerde, 

 nog niet gespleten, exemplaar (fig. 2) is aldaar niet te zien. Het 

 schijfvormige indruksel aan den top des inwendigen peridiums, 



