281 



«Cruydeboeck", tei'wijl die van '1()08, 1018 en i()44, diMii' 

 anderen bezorp;d en met bijvoegsels vermeerderd , onder den 

 titel van «Cruydtboeck" de wereld werden ingezonden. Laatst- 

 genoemde di'ie uitgaven zijn geene herhalingen van de eerste 

 twee, maar vertalingen van de »Stirpium historiae pemptades", 

 vermeerderd met aanteekeningen , uit de werken van anderen , 

 zooala De Lobel en Clusius, getrokken . 



Aan de verdiensten van Dodoens omtrent de kennis onzer 

 indigenen , werd reeds in 1834 door F. A. W. Mi quel, toen 

 ter tijde praktizeerend geneesheer te Amsterdam , een opstel 

 gewijd in het Ie deel van het Tijdschrift voor Natuurlijke 

 Geschiedenis en Physiologie, onder de redactie van J. van 

 der Hoeven en W. H. de Vries e. De schrijver had de 

 laatste uitgave van het Cruydtboeok, die nl. van 1644, tot 

 grondslag zijner onderzoekingen gekozen, en daaruit de planten 

 bijeengezocht, waarvan Dodoens verzekerde, dat zij in ons 

 vaderland gevonden waren. Het getal dier planten bedroeg 47: 

 een cijfer, gewis niet in verhouding tot de dikte van den 

 foliant, maar toch belangrijk genoeg indien men in het oog 

 houdt , dat elk gewas werd buitengesloten , waarvan geene 

 Noord-Nederlandsche groeiplaats genoemd werd of waarvan de 

 terugvoering tot de nieuwere nomenclatuur niet met zekei'heid 

 konde geschieden. Daarenboven werden de planten, in de bij- 

 voegsels der verschillende artikelen als inlandseh opgegeven, 

 door Mi quel veronachtzaamd, omdat die bijvoegsels niet van 

 Dodoens zelven, maar van den bezorger der editie van 1644 

 afkomstig waren, en aan dezen de gelegenheid had opengestaan, 

 van de werken van De Lobel en Clusius gebruik te maken. 



Ik zelf heb in de hierboven genoemde werken van Dodoens 

 85 planten aangetroffen, wier vermelding in dit opstel geoorloofd 

 was. Ik had echter geene reden, de bijvoegsels over te slaan, 

 omdat ik, na Dodoens, ook De Lobel en Clusius dacht 

 onder handen te nemen, en het mij, na onderzocht te hebben, 

 hoe veel ook deze twee kruidkundigen tot de kennis der flora 

 van ons vaderland hadden bijgedragen, niet moeilijk zou vallen, 

 eene scheiding te maken tusschen hetgeen aan elk dier grond- 



