319 



Antirrbiiiaceae. 



1. Lin aria Cymbal aria Mill. Hiervan lezen wij in 't 

 Bijvoegsel op het Art. ))Van Onderhave oft Eerdt-Veyl" al. 6, 

 p. 645 : »De Cymbalaria van Italien sonde oock seer bequae- 

 rnelijck Leeghen Eerdt-Veyl moghen heeten. Lobel noemtze 

 Cymbalaria Italica folio hederaceo. Het is een kleyn cruydt 

 met dunne buyghsaeme kruypende steelkens, eenen voet oft 

 anderhalf langh, alessins verwortelende. Maer wanneer dat het 

 by een houten schudsel , ouden muer oft iet anders gheraken 

 kan, daer dat op klimmen, ende sich selven aen vlechten ende 

 hechten magh, dan verspreydt het sich heel wijd, een dicht 

 bosch wordende, ende met sijne lieffelijcke Veylbladeren, ende 

 witte geelachtighe oft lijfverwighe bloemkens, kleyne spoorkens 

 oft beter hoorenkens ghelijckende (die daer heel diep in de 

 winter aen blijven) is seer aenghenaem om sien. Ende, dat 

 wonder is, hoe de bladeren hoogher oft verder van de wortel 

 staen, hoe sy grooter worden, soo dat sy daer somtijdts soo 

 groot zijn als de Veyl-bladeren, doch malscher ende teerer. De 

 neerstigheydt van de Cruydt-beminners heeft dit cruydt hier 

 te lande seer vermenighvuldight ende naementlijck te Delft in 

 Hollandt is 't door den hooghgheleerden D. Willem vander- 

 Meer soo ghemeyn ghemaeckt, datter nauws brugghe oft eenigh 

 stadtsghebouw oft oude moeragie en is,' ten is daer mede 

 cierlijck bekleedt. Dies het metter tijdt voor een inlandtsch 

 ghewas sal moghen ghehouden worden." 



Liliaceae. 



2. Gagea arvensis Schuit. Onder den titel van «Geelen 

 oft Rossen Veldt-Ajuyn van Alckmaer," in "t Latijn »Ornitho- 

 galum flavum Alcmarianum ," beschrijft de auteur deze plant 

 als volgt, p. 347, Bijv. al. 4: «heeft niet meer dan twee 

 smalle bladeren, langh, de bladers van den blauwen Drnyfkens- 

 Hyacinth seer ghelijck : daer tnsschen spruyt eenen steel, ghe- 

 laden met geele bloemen. tAveemael soo sroot als die van den 



