336 



land, en 2 in Overijssel. Als standplaatsen vonden wij, evenals 

 bij ü o d o e n s , weder meestal de zeeduinen , iets minder me- 

 nigvuldig poelen , moeras , veen en drasse gronden , driemaal 

 zeedijken en akkers, en eene enkele maal bosschen aangegeven. 

 Onder de 35 planten zijn er slechts 9, te weten: Mentha 

 sylvestris, Hippuris vulgaris, Herminium Monor- 

 chis, Juncus squarrosus en bufonius, Carex are- 

 naria, Agrostis vulgaris, Elymus arenarius en 

 Nardus stricta, welke wij bij D o d o e n s nog niet hadden 

 aangetroffen. — Hiermede is echter geenszins gezegd, dat, 

 ook van de overige, niet enkele het eerst door de Lobel als 

 Nederlandsche indigenen zouden zijn bekend gemaakt. Immers 

 behoort in het oog te worden gehouden , dat de Lobel 's 

 Plantarum historia in 1576, en zijn Kruydtboeck in 

 1581 het licht zag, terwijl de beide uitgaven der Pemptades 

 van Dodoens in 1583 en 1616 en de drie uitgaven van zijn 

 Kruydt-Boeck nog later in den handel kwamen. Later zal 

 de vraag naar de prioriteit der ontdekking onzer indigenen 

 meer opzettelijk aan de orde worden gesteld. 



