338 



twee titels in het lioht verschenen, nl. dien van: Iladriani 

 Junii Phallus in Hollandia en van Phallus ex fun- 

 gorum genere, enz. Het boekje met den eersten titel had 

 een 4°. formaat en zag te Delft in het jaar 1564 het licht. 

 Men vindt het dikwerf in één band gebonden met de «Batavia 

 illustrata" van Junius, na diens dood door Janus Dousa, 

 Curator der Leidsche Hoogeschool, ter perse gelegd. Het boekje 

 met. den tweeden titel verscheen, eveneens in 4o., in hetzelfde 

 jaar , 4 564 , terzelfder stede , doch werd in 1 601 te Leiden , 

 onder toezicht van Dodonaeus, opnieuw in 4o, , en nog 

 later, nl. in 1612, doch nu in 12o., te Dordrecht herdrukt. 

 Molkenboer raadpleegde de uitgave van 1601, en de Bary 

 die van 1564 met den tweeden titel; Schlechtendal had 

 het boekje niet machtig kunnen worden. 



Het werkje van Junius bevat eene door houtsneden opge- 

 helderde beschrijving van een tot op zijn tijd onbekenden 

 fungus , gevonden tusschen de Helm , in de zeeduinen bij 

 Noordwij k, en waaraan door den auteur den naam van Phallus 

 gegeven werd. Lateren noemden den champignon , naar zijn 

 ontdekker, Phallus Hadriani of Phallus Adriani Junii. 

 Terwijl de beschrijving van Junius .volkomen toepasselijk was 

 op onzen tegenwoordigen Phallus impudicus, konde het- 

 zelfde niet gezegd worden van de door He mske reken ver- 

 vaardigde houtgravuren, welke den hoed van den fungus glad 

 voorstelden, in plaats van door tal van in elkander overloopende 

 lijsten in kamertjes verdeeld. 1) 



Na Junius, werd de Phallus opnieuw afgebeeld door de 

 Lobel, Kruydtboeck p. 309, doch ook weder met een gladden 



i) Men zou zich kunnen voorstellen, dat de afbeeldingen vervaardigd 

 werden naar zoo even uit de volva te voorschijn gekomen exemplaren, 

 bij welke de mazen van den hoed nog met sporenhoudend slijm gevuld 

 zijn en van de kamertjes nog niets te zien is. In dat geval toch zou er 

 weinig op hare juistheid kunnen aangemerkt worden. Men bedenke 

 echter dat de text van zulk een gladden hoed niet spreekt, integendeel, 

 de ruitvormige verdeeling zijner oppervlakte zeer sterk op den voorgrond 

 plaatst. 



