10 



Stirps habitum Asplenii Adianthi nigri in parvo referens : 8-12 ad summum 

 centim. altitudincm, apud nos , nunquam excedens. Radix fibrosa. Stipites ex 

 eadem radice plures, caespitosi , erecti , filiformes , fragiles , purpureo nigricantes, 

 inferne hirsutie paleacea tecti , superne glaberrimi. Frons ovato-oblonga , plana, 

 bipinnata , pinnis suboppositis, brevissime petiolatis , summis confluentibus. Pin- 

 nulae sessiles, ovatae , incisae , crenatae, laciniis rotundatis , margine squamoso , 

 reflexo, pelkicido , fructificationis globulos tcgente. Fructificatio globuli rotundi 

 primum virides , maturi nigricantes , annulo elastico cincti. 



Reperi unico tantum loco in Plaga orientali Liguriae. Legnaro nella Valle 

 di Levanto : prope torrentem Valle da Fonda , secus viam, in murorum fissuris. 



Obs. Rara in Italia species , neque satis adhuc distincta , dubio adhuc persistente in Lin- 

 naeanis synonimis , quae species duas omnino diversas, sub eadem denominatione exibent. Quod 

 ■^xxmMm , frngrantis nomine , Poljpodium Linnaeus recensuit in Sp. Pl. p. i55o Hudsonii, et 

 Ammani synonimis sancitum , septentrionalium regionum incola est , differtque a specie 

 nostra , foliis confertis , lobis serratis etc. Speciem hanc a Sibiria etiam , uti , et Linnaeana, 

 acceptam , accuratius descripsit Clar. Roth primum in Observ. Bot. n. i5, et denuo novo exa- 

 mini subjectam in Polystichi genus recepit in Cath. Bot. 1471 , ob invokicrum capsularum 

 centro tantum frondi affixo. Diversa vcro a specie hac , etiam quoad genus , facile digno- 

 scitur Filicula altera , P. fragraiitis nomine, a Linnaeo iterum in Mantissa 1. c. relnta , quae 

 ex descriptione addita , nostrae omnino congruit: huic pro loco natali , fide Fr. Gabrielis Btiro 

 Capuccini (*), Gallia australis indicatur , ubi rarissime occurrere suspicor , quod ejusdem 

 neque in Fl, Gallo Prov. Gerardi, neque apud Lamark in FL Franc. mentio fiat. Ex descri- 

 ptione hac Linnaeana Mantissae speciem hanc , quoad genus ab iUa differre, quae eodem nomine 

 in Sp. Pl. rerensetur , sensit Murrayus , recteque in Adianthi genus eamdem collocavit. In 

 Flora vero Atlantica, Polypodii fragrantis nomine iterum prodiit , et a Clariss. Balbis Pte- 

 rides inter adnumerata fuit , achrosticae nomine. Cum speciei hujus atlanticae , paullo licet 

 elatioris , etiam ex Cl. Des Fontaines herbai-io cum mea identitatem recognoverim , et Pteridem 

 achrosiicam Balbis a mea non differre , ex celeb. hujus Botanici litteris , deduxerim , hasce 

 cum V . fragrante Mantissae facile erat combinare. Ne quid vero pro hac , quoad genus, 

 decertaretur , optimo microscopio fructificantem frondem subieci ; hinc globulos annulo ela- 

 stico cinclos , sub frondis marginem reflexum , squamosum evidentissime conspexi , et figu- 

 ra 5 delineavi. 



(*) Historiain naluralem coluisse vldetiir; cujus no men, novae Scolopendrae spcciei (5. Qahnaelis ) ab eodem 

 ileteclae, Linnaeus iodidil. f. Sjst, nal. t. i, pais 2 , p. io63. 



