ubrap i 



NEW YÖI 



BOTANICAL 

 ÛAROBM 



§4. 



De Aphodio scuticolli m. (nigrivitti Rttr.) ejusque 



cognatis. 



Scripsit 

 Andreas Semenow. 



Quattuor paginis sequentibus recensitae species ad Aphodii generis 

 sectionem Volinus Muls. (sensu Reit t er i 1892) spectant atque ab 

 omnibus ejus membris pronoto saltern in $ amplo coleopterorum latitu- 

 dinem distincte superante satis apte discernuntur; ceterum A. (Volino) 

 nigrivitti Solsky (= A. obliquât us Rttr. ex parte) proxime acce- 

 dunt. 



Quas quidem species in gravissimo Reitteri opusculo „Bestimmungs- 

 Tabelle der Lucaniden und Coprophagen Lamellicornen" (sic!) inscripto 1 ) 

 ob maximam auctoris in geographia Asiae incuriositatem valde confusas 

 esse reperi; quam ob causam banc exiguam recensionem baud superva- 

 caneam esse opinor. 



Tabula diagnostica speeierum. 



1 (6). Pronotum lateribus flavido- vel rufo-limbatis s. maculatis, disco mi- 



nus nitido. Elytra latiora, minus elongata, substraminea apice 

 semper concolori, vittis nigris vel brunneis etsi inter se plus nii- 

 nusve confluentibus obliquatisque, tarnen semper manifestis; striis 

 plerumque minus profunde impressis, tenuiter punctatis. Caput te- 

 - nuiter vel etiam obsolete punctatum. Species plerumque majores 

 (long. 5—6,5, l a t- 2* — 3 n mm.), staturà minus gracili, forma 

 latiusculâ, minus parallelâ. 



2 (3). Elytra interstitiis convexis, subopacis (semperne?), manifeste pun- 



ctulatis, non solum vittis latis dorsalibus, sed etiam vittâ suturali 



i) Editio separata ex Verhandl. Naturf. Ver. Brunn, XXX & XXXI, 1892. 



1 



