— 187 — 



Non syn.: Polynoe granulosa (!), Bobretzky 1870 (omnibus 

 characteribus divergens, teste ipso dar. В о b r e t z к y). 



Elytra, 14 paria, granulata («wie bei P. squamata 

 (Aud. Edw.) granulirt». Rathke, 1. c), totum dorsum 

 perfecte tegeutia, retrorsum crescentia, duobus modo 

 paribus posticis minoribus quam antecedentibus, forma 

 sicut in Polynoe laevi Aud. Edw. ( = ? Laelilla alba 

 MImgr.) et margine omnino laevi. Segmenta posteri- 

 or a elytris carentia modo 2 vel 3. Segmenta setige- 

 ra 32 — 34. Cirri anales duo sat longi et styliforme 

 acutati. Antennae omnes 3 breves, palpis multo brevi- 

 ores, media duobus lateralibus (internis) crassior, sed 

 brevior. Cirri tentacular es segmenti 1-mi circ. aeque 

 magni ac palpi. Ramus inferior pedum sicut in Fol. 

 laevi Aud. Edw. superiore multo major et setis multo 

 longioribus et multo plus numerosis instructus. Probos- 

 cis longe exsertilis^ apice 16 papillis panniformibus 

 («lappenartige»), brevibus, triangulatis, depressis et ele- 

 gantibus. 



Color corporis et elytrorum magis variabilis: («einige 

 Exemplare» R.) fusco rufus, vel («andere» R.) fusco rubro- 

 brunneus, vel («noch andere») fere isabellinus. 



Long. corp. non protract. 13,6' — 18,2 mm. (6—7 

 lin.); laut. corp. 5,2 — 6 mm. (2 — V/„ lin.) et cum setis 

 7,8—8,5 mm. (3—374 ü^.); proboscis exserta ad 3,9 

 mm. (IV2 lin.) longa; cirri anales in exempt. 15,6 mm. 

 (6 lin.) longo — 3,46 mm. (1Уз lin.) longi. 



Hab. Sinus Sevastopol., mense Aprilio, sub lapidibus, 

 rara; sed mense Junio (aqua liltorali magis calida) non 

 occurr. (Rathke). 



Gen. 34. PARAPOLYNOE nov. gen. 

 Gen. Polynoe (Sav.) Mlmgr. proximum. 



