— 2Ö7 — 



П. Mentha Areschougii Gdgr. 



Atrovirens; caule subrubro, dense hirsuto, simplici vel 

 vix ramoso; foliis suboblongis, a Vg inf. ad. apicem alte- 

 nualis, paulo plicatis, glabrescentibus, aeque dentatis, 

 dentibus numerosis, aculis; pedicellis dense hirsutis; ca- 

 lycis hirsuti apiceqiie violacei dentibus ciliatis, violaceis, 

 y< sup. tub! aequantibus; staminibus exsertis. 



Hab. Suecia, ad Esperöd Scaniae (F. Areschoug). . 



15. .Mentha pesthinensis Gdgr. 



Virens; caulo purpureo, longe piloso, subsimplici, ra- 

 mis brevissimis, patulis; foliis late obovalibus, a V3 inf. 

 ad apicem attenualis, glabrescentibus, sublus valde puncta- 

 tis, copiose dentatis, dentibus acutis, aequalibus; pedi- 

 cellis hirsutis; calycis cinerei et intense violacei denti- 

 bus ciliatis, У3 sup. tubi aequantibus; staminibus exsertis. 



Hab. Hungaria, ad Bdkos prope Festh (L. Bichter). 



16. Mentha esthonica Gdgr. — Exs., Fl. ross.-bor. occid. 

 x\^ 591! 



Rubens; caule intense purpureo, breviter hirsute, sim 

 plici; foliis anguste oblongo-sublanceolatis, a V< inf. ad 

 apicem usque longe attenuatis, supra glabris, valde 

 punctatis, subtus ad nervös rubenlibus, copiosissime den- 

 tatis, dentibus aequalibus, acutis; pedicellis hirsutis; ca- 

 lycis breviter hirsuti apiceque purpurei dentibus paulo 

 ciliatis, tubum corollae circiter aequantibus; staminibus 

 inclusis. 



Hab.. Bossia bor., ad Munnalas Esthoniae (Weber). 



