— 298 — 



135. Mentha inarimensis Guss. Enum. pl. Inar. p. 255! 



Caule laxe parceque hirsuto. longo, flexuoso-ascenden- 

 ti, ad aogulos rotundato, subramoso^ ramis brevibus. pa- 

 tulo-erectis; foliis patulis, late suboblongis, a У. inf. us- 

 que ad apicem breviter atleoüatis, in acumen latum et 

 acutum productis, basi rotundato, sat longe (7 — 8 mill.) 

 petiolatis, undique tenuiter hirsutis, supra amoene viri- 

 dibus, subtus pallidis et paululum glaucis; nervis promi- 

 uulis, plerumque dilute roseis; dentibus fol. latis, remo- 

 tis. ovato-cuspidatis, subpatulis; spira longa, toto inter^ 

 rupta, basi foliosa. bracteata, bracteis longe acuminatis; 

 glomerulis floralibus parum densis: calyce globoso-sub- 

 campanulato. saturate virenti, villoso^ ejus dentibus ci- 

 liatis, triangularibus. longe subulato-aristatis, % tubi co- 

 rollae aequantibus; corolla rosea^ parva, extus glabra; sta- 

 minibus (in raeis speciminibus) inclusis; nuculis globoso- 

 depressis, bruneo-cinereis. 



Hab. Italia mer., insula Ischia рг. Xa^iles, ad Chi- 

 anoU del Tesfaccio. per littus austr.. etc. Gussone!, E. 

 Levier'). 



Est forma typica villosiuscuia iu loco classico lecla et 

 hic descripta. — Affiuis est M. viridis L. 



(Ck)ntinuabitur.; 



