42 



maakten , hoewel zij over de vermindering van de 

 gewonnene hoeveelheid klaagden. De Chinezen beta- 

 len van hun verkregen goud een vijfde gedeelte aan 

 het Bestuur , als eigenaar van den grond , en aan de 

 inlanders een halven gulden voor een bewijs, waar- 

 mede zij eene maand mogen graven. De laatste doen 

 dit meer wanneer zij tijd hebben en bij den rijstbouw 

 hunne handen gemist kunnen worden. Hun doel is , 

 om zich door dezen weg een eenigzins ruimer be- 

 staan te bezorgen. De aard van den grond doet reeds 

 veronderstellen 5 welke geringe oogst van dezelve kan 

 gewonnen worden, en niet zelden bij zeer drooge 

 tijden mislukt deze nog grootendeels. Behalve den 

 gewonen droegen rijstbouw, dien van maïs en dergelijke 

 voor hunne huishouding benoodigde voorwerpen , plan- 

 ten zij weinig aan ; de peperteelt , waartoe de grond hier 

 zeer geschikt is en die vroeger zulke aanzienlijke voor- 

 deden opleverde , is grootendeels vervallen. Sints de 

 laatste jaren is men begonnen deze kuituur op nieuw 

 aan te moedigen, en heeft ten dien einde door ieder 

 huisgezin eene bepaalde hoeveelheid ranken laten aan- 

 planten. Het verval van dezen tak van kuituur schijnt 

 in eene tweeledige oorzaak te bestaan. De eerste 

 is vooral de traagheid van de schaarsche bevolking, 

 die onder het bestuur van de vroegere Sultans met 

 eenen ijzeren arm tot deze teelt verpligt werd; 

 maar bij den lateren, die van eene goedaardige in- 

 borst is, meer vrijheid geniet en dus minder aange- 

 spoord wordt. Aan de andere zijde was de geringe 

 betaling die de kweekers erlangden voor hun produkt 



