72 



ven opgehevene kusten. Hier heerschl reeds, even 

 als in het hoogere , bij vreessehjke natuurwerkingen 

 door afspoehng gevormde gedeelte, een meer eigene 

 plantengroei. Myrlen en vijgen heeft de natuur in 

 dit oord te zaam vereenigd en met dezelve, als ware 

 de verscheidenheid der talrijke soorlen nog niet 

 genoeg, de vertegenwoordigers van onderscheidene 

 andere familien verbonden. Verre zij het, dat de 

 in Europa aanwezige vijgen- en myrlen-vormen een 

 denkbeeld van de ontwikkeling geven , welke wij 

 als de kenschetsende gedaante eener plantenzone op- 

 noemen. De niyrten vertoonen ons daar slechts en- 

 kele struikvormige soorlen ; de overigen verheffen hun 

 digt , blinkend , groen loof op 50 en meerdere voeten 

 hooge stammen. Nog rijkere verscheidenheid leveren 

 de vijgen in hare groei wijze, blad vorm en vruchten. 

 Het zijn met wijduitgebreide kroonen versierde boo- 

 men, wier groote , van onderen dikwerf behaarde 

 bladen aan de Malvacëen herinneren , of wier blin- 

 kende, als het waie verniste bladen, die der Guttiferae 

 voorstellen. Bij anderen zijn de bladen ruwer en 

 nervenrijker ; sommigen bezitten een meer struikaardig 

 voorkomen, en maken door hare dikwerf onregel- 

 matige vormen, den overgang tot de rankende vij- 

 gensoorten, die tegen hare geslachtsverwanten op- 

 groeijende, zich aan derzelver stammen door middel 

 van kleine worteltjes vasthechten. Niet minder af- 

 wijkend zijn hare vruchten ; zoodat het geene zeld- 

 zaamheid is, dat de grootste boomen naauwelijks 

 kersvormige, en de kleinere slingergewassen aanzien- 



