130 



hij door een kleia dal van den anderen grooteren 

 gescheiden is. De laatste is uit de noordoostzijde 

 van den tegenwoordigen krater gevloeid en heeft eene 

 lengte- uitgebreidheid van 3000 N. ellen , terwijl zijne 

 grootste breedte öOO meters bedraagt, in de groo- 

 tere op elkander gestapelde rotsmassen herkent men 

 eenige ruggen, die zich boogvormig, langs den voet 

 van den bergwand en der gemelde hoogere rots- 

 massen , oostelijk en vervolgeus westelijk slingeren. 

 De breedte dezer steenmassen bedraagt ongeveer 900 

 voet en blijft met eene gelijkmatige helling tot 

 bij den berg Rompang , 2200 voet van den krater 

 verwijderd , voortduren. Hier stortte zich weleer de 

 nu in steenklorapen verkoelde massa, waaraan men 

 soms nog de aanpassende deelen kan herkennen, uit 

 over den bestaanden en gedeeltelijk uit Augiet-por- 

 phier gevormden bergwand naar beneden, om ver- 

 volgens weder eene zachtere helling aan te nemen, 

 maar zich ook tevens over een grooter teri-ein uit te 

 spreiden. De bergen Sella en Rompang ^ nog over- 

 blijfsels van den oorspronkelijken berg, die bij vroe- 

 gere uitbarstingen gespaard werden , begrenzen dezen 

 stroom ten oosten, en westelijk strekt zich langs 

 denzelven het kleine dal Kandang hadak uit. Be- 

 halve de verdiepingen en de onregelmatigheid, die 

 deze op elkander gestapelde scherpkantige steenblok- 

 ken tot eenen moeijelijken wandelweg maken , bren- 

 gen de Thysanomitrium-soovien ook nog het hunne 

 bij. Deze mossoorten leggen den eersten grondslag 

 tot de vorming van plantenaarde en bedekken de 



