131 



rotsen met een glad , maar ook de gaten met een 

 bedriegelijk kleed. In dezen nieuwen grond, welke 

 rust op hetgeen door eeuwen gevormd en welligt in 

 weinige ©ogenblikken vernietigd is geworden , begin- 

 nen de heideaardige Thibaudia ^ Gautiera , Vireya^ 

 de vermelde Acacia en Leptospermum zich groeps- 

 wijze te huis te vinden ^ terwijl in de minder dikke 

 aardlagen Poly podium , Selliguea , Acrostickum en 

 Li/copodium-soorlen zich bij Polygonum panicidatum 

 voegen. Hoe schoon echter deze in blad of bloem- 

 kleuren uitmuntende gewassen die steenmassen ver- 

 sieren , zoo zullen er nogtans eeuwen noodig zijn , 

 eer de vegetatie, die den geheelen stroom omgeeft, 

 zich geheel en al over denzelven verspreid heeft. 

 Zoowel de geaardheid der rotssoort, als de ligging der 

 blokken , draagt hiertoe bij : zij is van grijs tot in 

 het zwarte overgaande , zeer poreus en rijk aan 

 hornblende en verglaasde veldspaath. De grijze soort 

 heeft meestal een verglaasd voorkomen en is de 

 zwaarste. In het zeer poreuse en matte weefsel der 

 zwarte verscheidenheid , welke als overgang tot den 

 slakkenstaat aan te nemen is , laat zich geene der 

 vermelde stoffen onderscheiden. Hetzelfde neemt 

 men waar bij de grijze slakken , die de eveneens 

 gekleurde lava bedekken of omsluiten. Uit de ver- 

 gelijking der medegebragte steensoorten blijkt , dat 

 bijna alle van eenen veldspaathaard zijn en slechts 

 op ééne plaats hebben wij Augiet-porphieraardige 

 aangetroffen. Ik zoude nu nog de solfataren moeten 

 beschrijven, die zich aan de nooi'delijke helling van 



