132 



en krater bevinden en waarin zich aluin, met over- 

 maat van zuur en een spoor van zoutzuur , benevens 

 gips vormen. Dit wil ik echter tot eene andere ge- 

 legenheid uitstellen en hier liever nog in een paar 

 woorden mijne gedachten omtrent den vroegeren 

 toestand van den berg bijvoegen. 



De Sedaratoe is de oudste wand en het Aloen aloen 

 de oudste krater geweest. De berg werd later op- 

 geheven 5 of wel , heeft zich toenmaals de krater 

 benoorden den Gédéwand verplaatst en lag vroeger, 

 toen dezelve nog van alle zijden door eenen muur 

 omringd was, aanmerkelijk hooger. Uit dezen vroe- 

 geren krater zijn de lava-aardige stoffen, die den 

 muur bedekken , uitgeworpen \ terwijl de uitge- 

 brande steenen, die de helling van den Gédé be- 

 dekken en nu met Ericae en Ptet^is nivea begroeid 

 zijn, eveneens als de soortgelijke vorming van het 

 aloen, uit dien vuurkolk hunnen oorsprong nemen. 

 Bovendien heeft men eenig regt te veronderstellen , 

 dat de nog staande muur , bij een dergelijk ver- 

 schijnsel als in 1772 aan den Papandayang plaats 

 had , is teruggebleven en dat toen het noordelijke 

 gedeelte van den berg is omgeworpen en ingezakt: 

 voor welk gevoelen de volmaakt overeenstemmende 

 conglomeraat-formatie aan den Papandayang, die 

 reeds beneden de watervallen begint, pleit. De 

 krater schijnt zich na deze gebeurtenis in de tegen- 

 woordige plaats verlegd , of liever , bepaald te heb- 

 ben. De uit denzelven opgehevene steenmassen heb- 

 ben de begrenzing op de tegenwoordige hoogte ge- 



