DE GROEIPLAATS VAN 



TEIIOCIRPUS BiUDIl '); 



ONTIEEND 



AAN HET OP REIS GEHOUDEN DAGBOEK 



P. W. KORTHALS. 



Onvoldaan over onze wandeling' , omdat wij 



slechts eene kleine Rafflesia Arnoldi ^) gevonden 

 hadden, begonnen wij door den stand der zon aan- 

 gespoord , jaan het huiswaarts keeren te denken. Wij 

 gingen in eene westelijke rigting over talrijke kleine 



1) Deze soort vindt men beschreven in de : Verhandelingen over de 

 JVatuurL Gesch. der JVcderl. Overzeesche Bezittingen. Leyden 1839-1843. 

 Afdeeling Botanie, bladz. 59-61. Behalve de opdragt dezer soort aan 

 Z. Exc. den Heer j. c. baud. , wordt , daar ter plaatse , de groeiplaats in 

 de volgende korte bewoordingen omschreven: «Onder de talrijke door ons, 

 » op de westelijke helling van het bebosten Padaiig gelegen gebergte , ver- 

 » zamelde gewassen, is de hierboven beschreven boom een der schoonste en 

 » aanzienlijkste. Hij bezit niet zelden stammen van dertig ellen, bereikt 

 »met zijne groote, nitgebreide kroonen zes-en-dertig ellen hoogte, en is 

 » door de groote , glanzige bladen en lelievormige bloemen , van de hem 

 » omringende eiken onderscheiden. Met dezen maakte hij , op enkele min- 

 »der hellende plaatsen [van het gebergte Melintang], den hoofdboom van 

 »het bosch uit, of groeide in gezelschap langs de kleine bergbeken, tot 

 »op eene hoogte van ongeveer 800 ellen." 



2] Ik heb deze soort, even als de Rafflesia Patma, nimmer op de 

 wortels , maar altijd op de stammen van de CïsjMJ-soorlen waargenomen. 



