139 



vrolijke, viervoetige boschbewoners vlogen, onder een 

 luidruchtig i geschreeuw, kleine groepen van Biice- 

 ros galeritus. Onder en tusschen de kroonen liet 

 een aantal kleinere vogels ginds en herwaarts hun- 

 nen meer fïuitenden toon hooren, terwijl de Biicco 

 chrysopogon , van uit zijnen hoogen zetel , het voor mij 

 bedriegelijke toek-toek herhaalde. Dit geluid toch 

 had veel overeenkomst met den klank , dien het hout- 

 hakken in de verte deed hooren. Toen hij zweeg, 

 hoorde ik dit bewijs van den moed mijner houthak- 

 kers ook niet meer. Beladen met eenige schoone 

 varens, eikels en eene vrucht van Neesia, keerde 

 ik dus langs het rhinocerospad terug, om mijne ge- 

 zellen tot den arbeid aan te moedigen. Zij waren 

 reeds ver gevorderd en begonnen, op mijne verze- 

 kering , dat de boom sj)oedig vallen zoude , doch 

 vooral omdat ik hun eene nieuwe ration geestrijk 

 vocht beloofde, met vernieuwden ijver. Hierdoor 

 kwam de kroon spoedig in beweging en begon de- 

 zelve te zwiepen. Na nog een paar inkappingen, 

 boog de stam krakend over^ waarop wij ons een 

 weinig verwijderden, ten einde van de medegesleept 

 vsordende takken geen letsel te bekomen en den val 

 waar te nemen. Na eenig zwiepen verloor de stam 

 zijn evenwigt , boog zich over , rukte de kroon uit de 

 schoone groep en stortte onder een krakend geluid en 

 met zoo veel geweld neder, dat de grond er van 

 dreunde. Behalve de bloeijende takken van deze soort , 

 kregen wij nu tevens nog eenige takken der belendende 

 boomen , die mij niet minder genoegen verschaften. 



