362 



In sylvis montis Sing-alang, Indra-poera: Su- 

 7natra. 



In het gebergte Siogalang heb ik deze plant aan- 

 getroffen op 2000 voet hoogte, waar zij 20 a 30 voet 

 hooge en schoone boomen met verspreide, opstaande 

 takken vormen. De schors der oude stammen is grijs, 

 die der jongere groen. De afwisselende bladen zijn 

 langwerpig- eirond , spits, aan het grondstuk meer of 

 minder in den bladsteel uitloopend, gezaagd met een 

 kliertje op iedere punt, zeer nervenrijk, aan de beide 

 zijden onbehaard, 7 duim breed en 17 duim lang. De 

 stipulae vallen zeer spoedig af en hebben eenen lang- 

 werpigen vorm. De bloemen zijn in de oksels ge- 

 plaatst en vormen uit 10 en meerdere van dezelve 

 bestaande trossen of bundels, die op het eerste gezigt 

 uit één punt schijnen voort te komen. De schut- 

 blaadjes zijn spits, ovaal en zeer klein. De voortdu- 

 rende kelk bestaat uit vijf bladeó, die vleezig, rond 

 en bijna ter grootte van de bloemkroon zijn: zij 

 schijnen zich geheel te openen, maar blijven half 

 gesloten. De vijf bladen der bloemkroon zijn wit 

 en vormen een klokje, waarvan de bovenste punten 

 naar buiten omgebogen zijn, even als of dezelve boven 

 te zaam gebonden en dan omgeslagen waren. Hunne 

 vorm is langwerpig", van boven spits, maar beneden 

 afgesneden. De vijf stuifmeeldraden zijn door eenen 

 vhezigen rand verbonden en tusschen iederen is een 

 tandje. De helmknopjes zijn beneden vastgehecht en 

 vormen een langwerpig vierkant, waarvan het bo- 



