391 



Cardamine parviflora L. (F1. B. S. p. 486.) 



Schijot lot de Flora van het oostelijke Duitschland 

 te behooren: elders wordt zij alléén door holte in 

 Holstein opgegeven, welke opgave echter in twijfel 

 wordt getrokken. 



Brassica alpoa L. (= Arabis brassicaeformis 

 Wallr.) (F1. B. S. p. 496.) 



Strekt zich van uit het zuidelijke Duitschland niet 

 verder noordwaarts uit, dan in den Harz en Eifel. 

 In België wordt zij in Henegouwen , in Frankrijk in 

 de noordoostelijke Departementen opgegeven, hier, 

 even als daar, op rotsen {schiefer). 



?FüMARIA SPICATA L. (Fl. B. S. p. 516.) 



Behoort tot de Flora van Piemont. 



Trifoliüm resüpinatüm L, (Fl. B. S. p. 538.) 



Groeit in Istrien en Piemont, in Frankrijk aan het 

 zuidelijke en zeer zeldzaam aan het zuidwestelijke 

 zeestrand. In Engeland geeft hooker haar hij Bristol 

 op , doch met een teeken van twijfeling \ volgens 

 babington (Man. of Brit. Bot. p. 75) is zij daar niet 

 meer te vinden. 



Crepis dioscoridisL. (ztGatyona globulifera Cass.) 

 (Fl. B. S. p. 568.) 



Groeit in Hongarije, Croatie, Gallicie en Piemont. 

 In het Bot. Gall, wordt zij in den Elsas opgegeven. 

 Nolte's opgave (in Holstein) wordt door de Duitsche 

 Floristen betwijfeld. Door pollich (Hist. pi. Palat. II. 

 p. 399) is onder den Linueaanschen naam C. tecto- 

 rum^ door rotiï in zijn Tent. Fl. Germ. C, virens 

 bedoeld. 



