398 



van Frankrijk (bij Havre, Cherbourg, enz.) op de 

 kanaaleilanden, en aan de zuid- en westkust van En- 

 geland op geschikte groeiplaatsen menigvuldig voor. 

 De opgave van lejeune en courtois wordt door kickx 

 in twijfel getrokken. 



Smtrniüm olüsatrüm L. (F1. B. S. p. 242.) 

 Bewoont, {even als de vorige, het zuidelijke littorale. 

 In Engeland is zij op onbebouwde, woeste plaatsen 

 naar den zeekant overvloedig, op Jersey en Guernsey 

 eene gemeene plant. Voor België wordt hare indige- 

 niteit door kickx betwijfeld. Aan de Fransche kust 

 schijnt zij minder algemeen te wezen dan de vorige. 

 Peücedanum officinale L. (F1. B. S. p. 254.) 

 Is in Duilschland en Frankrijk vrij algemeen ver- 

 spreid: hare noordelijkste grens in de Duitsche Flora 

 schijnt door Pommeren, Saxen, Thuringen, het zui- 

 delijke Hanover en de Moezel gevormd te worden. 

 Voor Holstein wordt zij betwijfeld. Kickx vond haar 

 in de omstreken van Gend. In Engeland wordt zij, 

 ofschoon zeldzaam, aangetroffen op Jersey en in zilte 

 moerassen in Kent en Essex. 



Erica va gans &, cinerea L. (F1. B. S. p. 318.) 

 Behooren tot de zuidelijke vegetatie; opmerkelijk 

 echter is het dat E. cinerea, behalve in Zuid-Eu- 

 ropa , bij Bonn , Maastricht en in de provinciën Luik 

 en Namen , in het zuidelijke Noorwegen , maar vooral 

 menigvuldig voorkomt op alle drooge heiden in Enge- 

 land, (door SMITH, Fl. Brit. wordt zelfs van £. vul- 

 garis gezegd: in ericetis passim, van de onderha- 

 vige: in ericetis vulgaris); opmerkelijk voorts dat 



