433 



meer of min nadere betrekking staan tot de vor* 

 ming der bloemen en derzelver functie, tegen- 

 gaan. Deze omstandigheden uu waren hier aanwezig, 

 en bestaan voornamehjk in eene overvloedige voeding 

 en gebrek aan licht. De grond toch, waarop de 

 prolifer erende planten voorkwamen, bewees deszelfs 

 voedingskracht door den weligen groei van het gras , 

 terwijl dit het doordringen van het licht, door des- 

 zelfs betrekkelijk hoogen groei , tot de wortelbladen 

 der Cardamine in zeer groote mate verhinderde. 

 Het gevolg hiervan was , zoo als wij hebben gezien , 

 dat de planten niet bloeiden , doch dat de stengel en 

 bladeren zich krachtig ontwikkelden. Deze ophoo- 

 ping van voedsel, vooral in de wortelbladen, welke 

 en het minste licht ontvingen, en het meeste voedsel 

 tot zich konden nemen, doordien zij met hunne ge- 

 heele onderste oppervlakte den grond aanraakten, gaf 

 het ontstaan aan hulbilli, die als zelfstandige wezens 

 zich naderhand tot volkomene planten zouden ont- 

 wikkelen. Onder de door mij waargenomene planten 

 die uit hulhilli waren ontstaan , zag ik er geene en- 

 kele, welke bloem droeg. Naumbürg daarentegen, die 

 de prolificatie van dezelfde plant waarnam en deze 

 ontdekking mededeelde in römer's Archiv für die 

 Botanik. Leipzig 1799. Bd. II. Stuck I. pag. 14. 

 Tab. 11, zag ze menigwerf bloeijen. Ten slotte wil 

 ik nog niededeelen, dat ook cassini de Cardamine 

 pt^atensis zag prolifereren en daarvan spreekt in 

 zijne Opuscules phytographiques II. p. 340, onder 

 den titel : Observations sar les feuilles du Carda- 



31 



