451 



eus allein haltbar findet." Deze kruidkundige gaf 

 in het jaar 1833 zijne Naturgeschichte der Euro- 

 •paeischen Lebermoose uit , waarin hij de geslachten 

 op vastere en natuurlijke grondslagen vestigde, daar 

 hij zijne geslachtsverdeeling grondde op de overeen- 

 komst der soorten in de vruchtorganen en houding 

 beide (Gesammtausdruck einer harmonischen Einheit 

 beider); een grondbeginsel, dat ook door de nieu- 

 were bryologen en andere systematici gevolgd is. Hij 

 smaakte de zelfvoldoening, dat zijn systeem meer 

 en meer bijval vond. In 1844 verscheen zijne 

 Synopsis Hepaticarum gezamelijk bewerkt met 

 GOTTSCHE en LiNDENBERG. Bcido wcrkcu hebben wij 

 bij het onderzoek der indigene Hepaticae gevolgd. 



In de Flora Belgii Septentrionalis komen voor 

 34 species Jungermanniarum. Hiervan worden twee 

 species als twijfelachtig opgegeven: Jangermannia 

 resupinata L. en J. viticulosa L. ; dus 32 species. 

 Deze allen zijn door de Vereeniging weder gevonden, 

 uitgezonderd J , lanceolata L. en J. deniidata. Deze 

 species van mees v. esenbeck is naderhand dooi* hem 

 bevonden te zijn de vruchtbare vorm van /. Sphagni 

 DiCKS. /. lanceolata L. is alleen door v. geïïns als 

 inlandsch vermeld en zal welligt ook hier te lande 

 niet ontbreken; zij is vroeger wel eens verward met 

 J. Taylori var. anomala N. ab E., zoo als onder 

 anderen geschied is door martius in zijue Flora Er- 

 langensis, uithoofde /. lanceolata bij martius J.po- 

 lyanthos L. is. Erkentelijk voor de diensten van 

 vroegei'e botanisten in het gebied der Flora bewezen, 



32^ 



