477 



2. M, strigulosa Rchb. exc. 2340. Sturm, t, 17, 



Praeter caulem slrigosum , habitumque plantae gracilem 

 et striclum difFerentias nullas vidi : ulterius lamen obser- 

 vanda. 



Kampen bondam. Renesse v. d. b. 



Ab his difFerunt M. laxiflora Rchb. (Stürm. t. 16) pedun- 

 culis calyce 3 — 4 longioribus, stylo e calyce exserto, habitu 

 gracili, laxo, et M. repens. Don. (Stuem, t. 18) calyce demum 

 profunde irregulariter 5-partito , partitionibus lanceolalis 

 aculis ifl cal. fructifero conniventibus, pedicello divergente 

 breviore, corolla pallescente (hooker. Brit. Fl. p. 227) 

 habitu laxo, gracili. 



Neutra, quantum scio, apud nos inventa est. In utram- 

 que ideo probe inquirendum. Negare enim species , a 

 bonis auctoribus constitutas, speciminibus nee visis nee 

 satis diu observalis et comparatis, quam leviores varietates 

 speciei litulo donare aeque mihi videtur incautum. In 

 plantis dubiis autem distinguendo magis quam confundendo 

 Scientiae consuHtur, quamdiu fida experientia non proba- 

 lum sit, notas indicatas nee esse constantes ncc essentiales- 



3, 31. caespitosa Schultz, KocH.Syn. p. 580.F1.B. S. 

 I. p. 770. Rchb. Stürm. t. 21. Bat. 566? (analysis?) 



Cal. profunde 5-partito, partitionibus lanceolatis obtusis, 

 pedunculis elongatis; stylo calyce breviore j fol. spathulato- 

 linearibus obtusiusculis (lingulatis) j caule subterete, linea 

 a raaro^ine foliorura decurrenle irapressa notato ; rhizomate 

 descendente valde fibroso. 



Planta laxa, sursum gracilescens. Corollae rainores quam 

 in antecedenlibus, laciniis anguslioribus integris. Cuni 

 M. laxiflora etiam apud nos, ni fallor , saepius confusa, n 

 qua vero difFert inprirais calyce, stylo et foliorum forma. 

 (••) KocH. 2f Rchb. Q vel (•) IIook, 



