484 



gelegen liggen , en hoe onvolledig hunne opgaven hier- 

 omtrent zijn. Zoo werd bv. Polygonum Lapathifolium 

 in' de Flora Belgii Septentrionalis in 1824 opgegeven 

 als nog slechts door de gorter op vochtige mesthoo- 

 pen bij Jutphaas gevonden te zijn, ofschoon het 

 buiten twijfel is, dat de onder dezen naam bedoelde 

 planten toen, eren als nu, tot onze meest algemeene 

 zullen behoord hebben. 



Onze als inlandsch opgegeven Persicaria's bepaal- 

 den zich langen lijd tot slechts 4, te weten P. am- 

 phibium^ P. Hydropiyer^ P. Persicaria en P. La- 

 pathifolium. Eerst in het 3® stuk 1® deel der Flora 

 Belg. Sept. vinden wij eene nieuwe inlandsche Persi- 

 caria en wel P . Braunii Bl. et Fing. vermeld , alwaar 

 ook tevens eene tweede groeiplaats van den grijs-witten 

 vorm van P. Persicaria^ benevens dienzelfden vorm 

 van P. Lapathifolium worden opgegeven; terwijl ein- 

 delijk in de 118® aflevering der Flora Batava (1840) 

 de var. y nodosum, van P. I^apathifolium voorkomt. 



Wat nu de latere Flora's en Enumerationes planta- 

 rum van afzonderlijke streken van ons land betreft , 

 zoo vinden wij in dezelve de volgende PersicaHa^s 

 vermeld; als in: 



Mulder, Elenchus Plantarum quae prope Urbem 

 Leidam nascuntur 1817. 



P. Persicaria^ P. Hydropiper ^ P. amphihium. 



Kuiper van wascHPENNiNG , naamlijst der om Bi^eda 

 voorkomende zigtbaar bloeijende planten 1826. 



P. Persicaria , P. Hydropiper. 



Kerbert en molkenboer, Flora Leidensis 1840. 



