485 



p. Hydropiper^ P. minus ^ P.Persicaria^ P.La- 

 pathifolium , P. amphibiiim. 



Bruinsma, Flora Frisica 1840. 



P. amphibium , P. Hydropiper ^ P. Br a u nil, 

 P. minus ^ P. Persicaria^ P. Lapathifolium. 



Van den bosch, Enuraeratio plantarum Zeelandiae 

 Belgicae indigenarum. 



P. amphihium ^ P. Lapathifolium^ P. Lapathifo- 

 lium var. incana ^ P. Lapathifolium var. nodosa ^ 

 P. Pej^sicaria^ P. Ilydropiper. 



Gevers deynoot, Flora Trajectina, 1843. 



P. Hydropiper^ P, Braunii , P, Pe/'sicariay 

 P. Lapathifolium , P, amphibium. 



Bondam, Flora Campensis, 1845. 



P. Ilydropiper ^ P. Persicaria. 



Uit deze opgaven blijkt, dat alle deze Flora's te 

 zamen ten opzigte der Polygona nog niet eens de 

 volledigheid der Flora Belgii Sept. bezitten, en onze 

 inlandsche Persicarid's dan ook door dezelve niets 

 beter zijn bekend geworden; terwijl wij geene der 

 door braun en reighenbach beschreven nieuwere spe-- 

 cies en vormen in dezelve terugvinden, en onder- 

 scheidene soorten onder den collectieven naam van 

 P. Lapathifolium zamengevoegd blijven. 



Bijzonder in het oogvallend is het, dat in de Flora 

 Campensis slechls t\\;ee Persicaria^ s vermeld worden; 

 met regt kan men betwijfelen of wel eenige streek zelfs 

 van geringe uitgebreidheid in ons land zoo arm in 

 species van zulk een algemeen verspreid geslacht 

 zoude kunnen ziju , en ten minste is dit met grond 



